Imam Darimi : 3082
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ الشَّرِيدِ بْنِ سُوَيْدٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ يُحْدِثُ الرَّجُلُ فِي وَصِيَّتِهِ مَا شَاءَ وَمِلَاكُ الْوَصِيَّةِ آخِرُهَا قَالَ أَبُو مُحَمَّد هَمَّامٌ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَمْرٍو وَبَيْنَهُمَا قَتَادَةُ
Ta [Sahal bin Hammad] er ghra dooin [Hammam] veih [Amr bin Syu'aib] veih [Abdullah bin Abu Rabi'ah] veih [Ash Sharid bin Suwaid] dooyrt eh; [Umar] dooyrt eh; Faggys da dooinney jannoo red erbee ayns e ghraih. Yn rest will y red s’jerree. Dooyrt Abu Muhammad; Hammam cha chlashtyn jeh Amr as va Qatadah eddyr ny daa.