Imam Darimi : 3011

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ الْمَعْمَرِيِّ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ابْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ فِي عَبْدٍ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَعْتَقَ أَحَدَهُمَا نَصِيبَهُ وَأَمْسَكَهُ الْآخَرُ قَالَ مِيرَاثُهُ بَيْنَهُمَا

Dopo vê contât [Harun bin Muawiyah] di [Abu Sufyan Al Ma’mari] di [Ma’mar] di [Ibnu Thawus] di [so pari] di un sclâf che al jere di proprietât di dôs personis, alore un di lôr al à lassât la sô part e chel altri no, al à dit; La ereditât dal sclâf e jere dividude jenfri di lôr doi.