Imam Darimi : 2941
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا حَسَنٌ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِي رَجُلٍ مَاتَ وَتَرَكَ ثَلَاثَ مِائَةِ دِرْهَمٍ وَثَلَاثَةَ بَنِينَ فَجَاءَ رَجُلٌ يَدَّعِي مِائَةَ دِرْهَمٍ عَلَى الْمَيِّتِ فَأَقَرَّ لَهُ أَحَدُهُمْ قَالَ يَدْخُلُ عَلَيْهِمْ بِالْحِصَّةِ ثُمَّ قَالَ الشَّعْبِيُّ مَا أُرَى أَنْ يَكُونَ مِيرَاثًا حَتَّى يُقْضَى الدَّيْنُ
[Abu Nu'aimek] [Hasan] kontatu zigun [Mutharrif]etik [Ash Sya'bitik] hirurehun dirham eta hiru seme utzi zituen gizon bati buruz. Orduan norbaitek onartu zuen hildakoak ehun dirham zor zizkiola. Bere semeetako batek baieztapen hau berretsi zuen. Esan zuen: Zorra baieztatzen dutenen zatian sartzen da. Orduan Ash Sya'bik esan zuen: Ez dut uste hildakoak herentziarik duenik zorra kitatu arte.