Imam Darimi : 2768

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ أَنَّهُ كَانَ يُشَرِّكُ فَقَالَ لَهُ عَلْقَمَةُ هَلْ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَثْبَتُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ لَا وَلَكِنِّي رَأَيْتُ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ وَأَهْلَ الْمَدِينَةِ يُشَرِّكُونَ فِي ابْنَتَيْنِ وَبِنْتِ ابْنٍ وَابْنِ ابْنٍ وَأُخْتَيْنِ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদে] আমাক [ছুফিয়ান] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [মাছৰুক]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ মুশ্বাৰকাহ কৰিছিল। গতিকে আলকামাই তেওঁক ক’লে; তেওঁলোকৰ মাজত আব্দুল্লাতকৈ অধিক নিশ্চিত কোনোবা আছেনে? তেওঁ উত্তৰ দিলে; একো নাই, কিন্তু মই [জাইদ বিন থাবিট] আৰু মদীনাৰ মৌলবীসকলে এটা বিষয়ত মুছিয়াৰিকা অনুসৰি উত্তৰাধিকাৰ ভাগ কৰা দেখিছো; দুগৰাকী কন্যা, এজন পুত্ৰৰ কন্যা, এজন পুত্ৰৰ পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী ভগ্নী।