इमाम बुखारी : 4009

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ عَنْ جَرِيرٍ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تُرِيحُنِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ فَقُلْتُ بَلَى فَانْطَلَقْتُ فِي خَمْسِينَ وَمِائَةِ فَارِسٍ مِنْ أَحْمَسَ وَكَانُوا أَصْحَابَ خَيْلٍ وَكُنْتُ لَا أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَرَبَ يَدَهُ عَلَى صَدْرِي حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ يَدِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا قَالَ فَمَا وَقَعْتُ عَنْ فَرَسٍ بَعْدُ قَالَ وَكَانَ ذُو الْخَلَصَةِ بَيْتًا بِالْيَمَنِ لِخَثْعَمَ وَبَجِيلَةَ فِيهِ نُصُبٌ تُعْبَدُ يُقَالُ لَهُ الْكَعْبَةُ قَالَ فَأَتَاهَا فَحَرَّقَهَا بِالنَّارِ وَكَسَرَهَا قَالَ وَلَمَّا قَدِمَ جَرِيرٌ الْيَمَنَ كَانَ بِهَا رَجُلٌ يَسْتَقْسِمُ بِالْأَزْلَامِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ رَسُولَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَا هُنَا فَإِنْ قَدَرَ عَلَيْكَ ضَرَبَ عُنُقَكَ قَالَ فَبَيْنَمَا هُوَ يَضْرِبُ بِهَا إِذْ وَقَفَ عَلَيْهِ جَرِيرٌ فَقَالَ لَتَكْسِرَنَّهَا وَلَتَشْهَدَنَّ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَوْ لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَكَ قَالَ فَكَسَرَهَا وَشَهِدَ ثُمَّ بَعَثَ جَرِيرٌ رَجُلًا مِنْ أَحْمَسَ يُكْنَى أَبَا أَرْطَاةَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبَشِّرُهُ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا جِئْتُ حَتَّى تَرَكْتُهَا كَأَنَّهَا جَمَلٌ أَجْرَبُ قَالَ فَبَرَّكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خَيْلِ أَحْمَسَ وَرِجَالِهَا خَمْسَ مَرَّاتٍ

हे आम्हाला [यूसुफ बिन मूसा] यांनी सांगितले. आम्हाला [अबू उसामा] यांनी सांगितले की त्यांना [इस्माईल बिन खालिद] यांनी, त्यांना [कैस] यांनी आणि त्यांना [जरिर] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मला विचारले: "जरिर, तू मला झिल खलाशाह नष्ट करून खुश करू शकतोस का?" मी उत्तर दिले: 'नक्कीच.' मग मी तत्काळ शंभर पन्नास घोडेस्वारांच्या दलासह निघालो. पण त्या वेळी मी घोड्यावर शांतपणे बसू शकत नव्हतो. म्हणून मी ही गोष्ट पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना सांगितली, आणि त्यांनी त्यांच्या हाताने माझ्या छातीवर इतक्या जोरात हात ठेवला की त्यांच्या हाताचा ठसा माझ्या छातीवर दिसू लागला. त्याने प्रार्थना केली: 'अल्लाहो, त्याला बळकट कर आणि त्याला मार्ग दाखवणारा व मार्गदर्शन मिळणारा बनव.' जाबिर म्हणाले: त्यानंतर मी पुन्हा कधीही घोड्यावरून पडलो नाही. जिल् खलाशाह हे यमनमधील खात्साम आणि बजीला जमातींचे एक उपासनास्थळ होते. त्यात अनेक मूर्ती होत्या ज्यांची ते पूजा करत; ते त्याला काबा म्हणत. मग जारिर तिथे गेला आणि त्यावर आग पेटवून ते नष्ट केले. जेव्हा जारिर यमनमध्ये पोहोचला, तेव्हा त्याने एका माणसाला मूर्तींच्या नावाने शपथ घेतलेले पाहिले. त्याला सांगण्यात आले: 'खरोखरच, अल्लाहचा संदेशवाहक, ज्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, ते येथे आहेत; जर त्यांनी इच्छिते, तर ते तुमची मान कापून टाकू शकतात.' तो माणूस आपल्या मूर्तीचा नाश करत असताना, अचानक जारिर त्याच्यासमोर उभा राहिला आणि म्हणाला, 'तू ती नष्ट कर आणि साक्ष दे की अल्लाहशिवाय दुसरा देव नाही, नाहीतर मी तुझा गळा कापून टाकीन?' जारिर म्हणाला, 'मग त्या माणसाने ती नष्ट केली आणि साक्ष दिली.' मग जारिरने अहमासचा अबू आरथाह नावाचा एक माणूस पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना विजयाची खबर देण्यासाठी पाठवला. तो दूत पोहोचला तेव्हा त्याने पैगंबर (स.) यांना सांगितले: 'ज्याने तुम्हाला सत्य घेऊन पाठवले आहे, त्याच्या शपथाने, मी त्या घराला जळत असतानाच सोडून आलो, जणू ते काळ्या रंगाचे कुष्ठरोगी उंटच होते.' नंतर पैगंबर (स.) यांनी अहमासच्या घोड्यांना आणि त्यांच्या सवारांना पाच वेळा आशीर्वाद दिला.