Imam Darimi : 2363

أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ مَا شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَغْنَمًا إِلَّا قَسَمَ لِي إِلَّا يَوْمَ خَيْبَرَ فَإِنَّهَا كَانَتْ لِأَهْلِ الْحُدَيْبِيَةِ خَاصَّةً وَكَانَ أَبُو مُوسَى وَأَبُو هُرَيْرَةَ جَاءَا بَيْنَ الْحُدَيْبِيَةِ وَخَيْبَرَ

Sinabi niya sa amin [Hajjaj bin Minhal] na sinabi niya sa amin [Hammad bin Salamah] mula kay [Ali bin Zaid] mula kay ['Ammar bin Abu 'Ammar] mula kay [Abu Hurairah], sinabi niya; "Hindi ako nakibahagi sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) noong ipinamahagi ang mga samsam sa digmaan, sa halip ay nakibahagi siya sa akin, maliban noong panahon ng digmaan sa Khaibar, dahil ito ay partikular para sa mga taong nakibahagi sa kasunduan sa Hudaibiyah." Samantala, sina Abu Musa at Abu Hurairah ay dumating (nagbalik-loob sa Islam) sa pagitan ng Hudaibiyah at Khaibar."