Imam Darimi : 2275
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَمْرٍو هُوَ ابْنُ دِينَارٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عُمَرَ نَشَدَ النَّاسَ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْجَنِينِ فَقَامَ حَمَلُ بْنُ مَالِكِ بْنِ النَّابِغَةِ فَقَالَ كُنْتُ بَيْنَ امْرَأَتَيْنِ فَضَرَبَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى بِمِسْطَحٍ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَنِينِهَا بِغُرَّةٍ وَأَنْ تُقْتَلَ بِهَا
A fen erenikich pwe [Ibn Juraij] seni [Amr i.e. Ibn Dinar] seni [Thawus] seni [Ibn Abbas] pwe Umar a eisini aramas usun ewe finata an ewe chon kuno (kinamwe me feioch seni Allah epwe nom won) usun ewe semirit. Iwe, [Hamal bin Malik bin An Nabigha] a ütä o apasa; ‘Ua nom fan eu lefilen ruuemon fefin, emon leir a wichi ewe emon ren efoch ira, iwe, Rasulullah a finata pwe ewe diyat fan iten noun we semirit a emon chon kichiniwel, iwe, ewe fefin a ninniilo pokiten a nielo ewe emon fefin’.