Imam Darimi : 2257

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هَانِئٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ رَجُلًا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دِيَتَهُ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفًا فَذَلِكَ قَوْلُهُ { وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ } بِأَخْذِهِمْ الدِّيَةَ

Isinalaysay sa amin [Mu'adz bin Hani`] ay isinalaysay sa amin [Muhammad bin Muslim] ay isinalaysay sa amin ['Amr bin Dinar] mula kay [Ikrimah] mula kay [Ibn Abbas], sinabi niya; "Isang lalaki ang pumatay ng isa pang lalaki noong panahon ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam. Pagkatapos ay tinukoy ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam na ang kanyang diyat ay labindalawang libo. Iyan ang salita ng Allah. At hindi nila sinisisi (ang Allah at ang Kanyang Sugo), maliban na lamang kung ipinagkaloob sa kanila ng Allah at ng Kanyang Sugo ang Kanyang biyaya. QS At Taubah; 74, Iyan ay tungkol sa pagkuha ng diyat.