Wanita yang diperkosa tidak dikenai hukuman, dan orang yang dituduh keliru dibebaskan setelah pelaku sebenarnya mengaku

इमाम दारिमी : 2221

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي غَامِدٍ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي فَقَالَ لَهَا ارْجِعِي فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ أَتَتْهُ أَيْضًا فَاعْتَرَفَتْ عِنْدَهُ بِالزِّنَا فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ طَهِّرْنِي فَلَعَلَّكَ أَنْ تَرْدُدَنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعِي حَتَّى تَلِدِي فَلَمَّا وَلَدَتْ جَاءَتْ بِالصَّبِيِّ تَحْمِلُهُ فِي خِرْقَةٍ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا قَدْ وَلَدْتُ قَالَ فَاذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ ثُمَّ افْطِمِيهِ فَلَمَّا فَطَمَتْهُ جَاءَتْ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ فَطَمْتُهُ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّبِيِّ فَدُفِعَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَأَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا حُفْرَةٌ فَجُعِلَتْ فِيهَا إِلَى صَدْرِهَا ثُمَّ أَمَرَ النَّاسَ أَنْ يَرْجُمُوهَا فَأَقْبَلَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا فَتَلَطَّخَ الدَّمُ عَلَى وَجْنَةِ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ فَسَبَّهَا فَسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَّهُ إِيَّاهَا فَقَالَ مَهْ يَا خَالِدُ لَا تَسُبَّهَا فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ فَأَمَرَ بِهَا فَصُلِّيَ عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ

आम्हाला [अबू नु'आयम] यांनी सांगितले की [बशीर बिन अल-मुहाजिर] यांनी आम्हाला सांगितले की [अब्दुल्लाह बिन बुरायदा] यांनी मला त्यांच्या वडिलांकडून सांगितले की, त्यांनी म्हटले: मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या शेजारी बसलो होतो, तेव्हा अचानक बनी घामिदची एक स्त्री त्यांच्याकडे आली आणि म्हणाली: "ऐ अल्लाहचे पैगंबर, मी व्यभिचार केला आहे आणि मला शुद्ध व्हायचे आहे." त्यांनी तिला म्हटले: "परत जा." दुसऱ्या दिवशी ती स्त्री पुन्हा आली, तिने परत व्यभिचार केला असल्याचे कबूल केले आणि म्हणाली: "हे अल्लाहचे प्रेषित, माझी शुद्धी करा; असे दिसते की तुम्ही माझी कबुलीही माईझ बिन मालिकच्या कबुलीप्रमाणेच नाकारणार आहात. अल्लाहच्या शपथाने, मी खरोखरच (त्या व्यभिचारामुळे) गर्भवती आहे." तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी तिला सांगितले: "तू प्रसूती होईपर्यंत परत जा." प्रसूती झाल्यानंतर, ती स्त्री एका कापडात गुंडाळलेले बाळ घेऊन आली; तिने म्हटले: "अल्लाहच्या पैगंबरा, मी आता प्रसूती केली आहे." त्यांनी सांगितले: "जा आणि बाळाला दूध पाजेपर्यंत त्याची काळजी घे!" जेव्हा त्या स्त्रीने बाळाला दूध पाजून संपवले, तेव्हा ती परत आली, आणि बाळाच्या हातात एक तुकडा ब्रेड होता. मग तिने म्हटले, "अल्लाहच्या पैगंबर, खरोखरच मी त्याला दूधपानापासून मुक्त केले आहे." मग पैगंबर, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी आदेश दिला की बाळाला मुसलमानांपैकी एखाद्या पुरुषाच्या ताब्यात द्यावे, नंतर त्यांनी आदेश दिला की त्या स्त्रीसाठी एक खड्डा खोदला जावा, आणि तिला छातीपर्यंत त्यात उभे केले. मग त्यांनी लोकांना तिला दगडफेक करण्याचा आदेश दिला. थोड्याच वेळात खालिद इब्न अल-वलीद एका दगडासह आला आणि त्याने त्या महिलेच्या डोक्यावर इतक्या जोरात मारले की रक्त खालिद इब्न अल-वलीदच्या कपाळावर उडाले; त्याने तिला लगेचच शाप दिला. हा शाप ऐकताच पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: "थांब, हे खालिद, तिला शाप देऊ नकोस. ज्याच्या हातात तिचा प्राण आहे, त्याच्या शपथे. खरोखरच, तिने अशी पश्चात्ताप केला आहे की जर एखाद्या कर वसूल करणाऱ्याने शरिया (इस्लाम) च्या विरुद्ध कर वसूल केले असते, तर त्यालाही नक्कीच क्षमा केली जाईल." त्यानंतर त्यांनी त्या स्त्रीवर प्रार्थना करण्याचे आणि दफन करण्याचे आदेश दिले.