Wanita yang ditalak tiga menjalani iddah di rumah selain rumah suaminya, dan Nabi memilihkan rumah yang menjaga kehormatannya

Imam Darimi : 2082

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ أَنَّهَا حَدَّثَتْهُ وَكَتَبَهُ مِنْهَا كِتَابًا أَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ رَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ فَطَلَّقَهَا الْبَتَّةَ فَأَرْسَلَتْ إِلَى أَهْلِهِ تَبْتَغِي مِنْهُمْ النَّفَقَةَ فَقَالُوا لَيْسَ لَكِ نَفَقَةٌ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَيْسَ لَكِ نَفَقَةٌ وَعَلَيْكِ الْعِدَّةُ وَانْتَقِلِي إِلَى بَيْتِ أُمِّ شَرِيكٍ وَلَا تُفَوِّتِينَا بِنَفْسِكِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ أُمَّ شَرِيكٍ امْرَأَةٌ يَدْخُلُ عَلَيْهَا إِخْوَانُهَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ وَلَكِنْ انْتَقِلِي إِلَى بَيْتِ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ فَإِنَّهُ رَجُلٌ أَعْمَى إِنْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ لَمْ يَرَ شَيْئًا وَلَا تُفَوِّتِينَا بِنَفْسِكِ فَانْطَلَقَتْ إِلَى بَيْتِ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ فَلَمَّا حَلَّتْ ذَكَرَتْ أَنَّ مُعَاوِيَةَ وَأَبَا جَهْمٍ خَطَبَاهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا مُعَاوِيَةُ فَرَجُلٌ لَا مَالَ لَهُ وَأَمَّا أَبُو جَهْمٍ فَلَا يَضَعُ عَصَاهُ عَنْ عَاتِقِهِ فَأَيْنَ أَنْتُمْ مِنْ أُسَامَةَ فَكَأَنَّ أَهْلَهَا كَرِهُوا ذَلِكَ فَقَالَتْ وَاللَّهِ لَا أَنْكِحُ إِلَّا الَّذِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَكَحَتْ أُسَامَةَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ يَا فَاطِمَةُ اتَّقِي اللَّهَ فَقَدْ عَلِمْتِ فِي أَيِّ شَيْءٍ كَانَ هَذَا قَالَ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ } وَالْفَاحِشَةُ أَنْ تَبْذُوَ عَلَى أَهْلِهَا فَإِذَا فَعَلَتْ ذَلِكَ فَقَدْ حَلَّ لَهُمْ أَنْ يُخْرِجُوهَا

Al à dit che [Yazid bin Harun] al à dit [Mohammed bin Amr] di [Abu Salama] di [Fatimah bin Qais] che lui al à dit; 'Abu Salamah al ricevè une volte une letare di jê che prime e jere stade la femine di un om coraish di Bani Makhzum, daspò al la divorzià subit. Po dopo Fatima e mandà un messazîr ae famee dal so om par domandâ lôr supuart. Ma a disin; ‘No si vuadagne plui di vivi’. Cuant che chest al rivà al Messazîr di Allah, al disè: ‘No vuadagnis plui di vivi, e tu âs di spietâ il periodi dal iddah, trasferîsi a cjase di Umm Sharik, e no ignorânus par che o podìn contâti di te’. Po dopo al disè: ‘Invezit, Umm Syarik e jere une femine che e jere dispès visitade dai siei fradis di jenfri i muhajirin, par chest e si trasferì a cjase di Ibn Ummi Maktum. Parcè che al è un om vuarp, se tu ti gjavis i vistîts, nol viodarà nuie. E no ignorânus par che o podìn contâ di te’. Po dopo al le a cjase di Ibn Ummi Maktum, dopo che il so periodi di 'iddah al jere finît, al menzonà che Muawiyah e Abu Jahm i vevin proponût di maridâsi. Duncje il Rasulullah al disè: ‘Muawiyah al jere un om che nol veve ricjece, invezit Abu Jahm al jere un che nol podeve meti jù la sô bastonade de sô spale. Ce pensis di Usamah? ’ ma al somee che ae famee di Fatime no plasi cussì. Ma lui al disè; “Par Allah, no mi maridarò fûr che cu la persone che al à dit”. Po dopo jê e maridà Usamah. Mohammed bin Amr al à dit; Mohammed bin Ibraim al à dit -cun editoriâl-; ‘O Fatime, vê pôre di Allah. Pardabon tu cognossis za chest’. Ibn Abbas al disè; Allah Ta’ala al dîs: no butâju fûr di cjase e no lassâju lâ fûr se a no cometin fâts clârs abominabii’. QS Ath Thallaq; 1. L’at di Faisyah al è chel di fâ alc di cruel cu la sô famee, se al fâs cussì, alore al è legâl par lôr butâlu fûr.