Imam Darimi : 1929
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَفْوَانَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَرْنَبَيْنِ مُعَلِّقُهُمَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي دَخَلْتُ غَنَمَ أَهْلِي فَاصْطَدْتُ هَذَيْنِ الْأَرْنَبَيْنِ فَلَمْ أَجِدْ حَدِيدَةً أُذَكِّيهِمَا بِهَا فَذَكَّيْتُهُمَا بِمَرْوَةٍ أَفَآكُلُ قَالَ نَعَمْ
Adroddwyd i ni fod [Yazid bin Harun] wedi ein hysbysu [Daud bin Abu Hindun] gan ['Amir] gan [Muhammad bin Shafwan] iddo basio heibio i'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam yn cario dau gwningen yn hongian, yna dywedodd; 'O Negesydd Allah, yn wir - pan - es i at gafr fy nheulu, llwyddais i ddal y ddau gwningen hyn. Ond ni chefais haearn i'w ladd, felly lladdais ef gan ddefnyddio carreg wen finiog, a allaf ei fwyta?' Atebodd: 'Ydw'.