Imam Darimi : 1928

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ هِشَامُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ أَخْبَرَنِي قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا وَنَحْنُ بِمَرِّ الظَّهْرَانِ فَسَعَى الْقَوْمُ فَلَغِبُوا فَأَخَذْتُهَا وَجِئْتُ بِهَا إِلَى أَبِي طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا وَبَعَثَ بِوَرِكَيْهَا أَوْ فَخِذَيْهَا شَكَّ شُعْبَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبِلَهَا

Al à dit [Abu Al Walid] al à dit [Syu’bah] al à dit, al à dit a mi [Hsyam ben Zaid ben Anas] al à dit; O ai sintût [Anas bin Malik] dî; ‘O vin cjapât une volte une ambuscade a un cunin a Marruzh Zhahran, daspò la int e à cirît di cjapâlu, daspò e si è sintude stufe. Dopo o rivài a cjapâlu, e o lu puartà a Abu Talha, lui daspò lu massacrà. Po dopo al mandà la sô ingrune o dôs cossis - Syu’bah al veve dubis su la redazion dal hadith - al Rasulullah, al lis acetà.