Imam Darimi : 1894
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ هُوَ ابْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّ قَوْمًا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ قَوْمًا يَأْتُونَا بِاللَّحْمِ لَا نَدْرِي أَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ أَمْ لَا فَقَالَ سَمُّوا أَنْتُمْ وَكُلُوا وَكَانُوا حَدِيثَ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ
Jakinarazi digutenez, [Muhammad bin Sa'idek] kontatu digu [Abdurrahim, hau da, Ibn Sulaimanek] [Hisham bin 'Urwah]-engandik [bere aita]-engandik ['Aisha, sinestunen ama]-engandik, behin herri batek esan zuen: 'Alaren Mezularia, egia esan, herri bat etorri zitzaigun haragiarekin, eta ez dakigu Ala-ren izena aipatu zen bertan -hiltzerakoan- ala ez?'. Hark esan zuen: 'Aipatu Ala-ren izena, eta gero jan'. Oraindik ezjakintasunean zeuden pertsonak ziren.