Imam Darimi : 1894

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ هُوَ ابْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّ قَوْمًا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ قَوْمًا يَأْتُونَا بِاللَّحْمِ لَا نَدْرِي أَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ أَمْ لَا فَقَالَ سَمُّوا أَنْتُمْ وَكُلُوا وَكَانُوا حَدِيثَ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ

A fa na e so [Mohammed bin Sa’id] atene na e [Abdurrahim so ti tene Ibn Sulaiman] so alondo na [Hisyam bin ‘Urwah] so alondo na [babâ ti lo] so alondo na [‘Aisyah ummul mukminin] so mbeni mara atene ândö; ‘O Watokua ti Allah, biani mbeni mara aga na e ti ga na nyama, na ngoi so e hinga pepe wala a sala tene ti iri ti Allah na ndo nyama ni - na ngoi ti fango nyama - wala pepe?’ Lo tene: ‘Mo tene iri ti Allah, na pekoni mo te ye’. Ala yeke azo so angbâ ndulu na hingango ye pëpe.