Imam Darimi : 1890

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ وَعُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ وَعَفَّانُ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي الْعُشَرَاءِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَا تَكُونُ الذَّكَاةُ إِلَّا فِي الْحَلْقِ وَاللَّبَّةِ فَقَالَ لَوْ طَعَنْتَ فِي فَخِذِهَا لَأَجْزَأَ عَنْكَ قَالَ حَمَّادٌ حَمَلْنَاهُ عَلَى الْمُتَرَدِّي

Adroddodd Abu Al Walid, Uthman ibn Umar, ac Affan i ni gan Hammad ibn Salamah gan Abu Al Ushara a ddywedodd: "O Negesydd Allah, onid yw lladd anifeiliaid wedi'i gyfyngu i'r gwddf a gwaelod y gwddf?" Atebodd: "Pe baech wedi trywanu'r glun, byddai hynny wedi bod yn ddigon i chi." Esboniodd Hammad: "Rydym yn dosbarthu hynny fel pe bai'r anifail wedi cwympo neu wedi cwympo o le uchel."