Imam Darimi : 1890
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ وَعُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ وَعَفَّانُ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي الْعُشَرَاءِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَا تَكُونُ الذَّكَاةُ إِلَّا فِي الْحَلْقِ وَاللَّبَّةِ فَقَالَ لَوْ طَعَنْتَ فِي فَخِذِهَا لَأَجْزَأَ عَنْكَ قَالَ حَمَّادٌ حَمَلْنَاهُ عَلَى الْمُتَرَدِّي
A fen repotei ngenikem [Apu Al Walid], [Uthman bin Umar] me [‘Affan] seni [Hammad bin Salamah] seni [Apu Al ‘Usyara`] seni [seman we] ra apasa; O chon kuno seni Allah, esap ina ewe nieno man lukun chok ewe chuk me ewe chuk? A pölüweni: ‘Ika kopwe ässäwa i lon ewe föün äsefich, epwe naf ngonuk’. Hammad a awewei; Sia kinikinfesenni ei ika ewe man a turutiw ika turutiw seni ew neni mi tekia.