Keringanan shalat satu rakaat bagi orang ketika dalam keadaan takut
Imam Darimi : 1470
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يَذْكُرُ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّ الصَّلَاةَ أَوَّلَ مَا فُرِضَتْ رَكْعَتَيْنِ فَأُقِرَّتْ صَلَاةُ السَّفَرِ وَأُتِمَّتْ صَلَاةُ الْحَضَرِ فَقُلْتُ مَا لَهَا كَانَتْ تُتِمُّ الصَّلَاةَ فِي السَّفَرِ قَالَ إِنَّهَا تَأَوَّلَتْ كَمَا تَأَوَّلَ عُثْمَانُ
O n’à dito [o Muhammad bin Yusuf] o n’à dito [o Sufyan bin ‘Uyainah] o l’à dito, ò sentio [Az Zuhri] mensonâ da [’Urwah bin Az Zubair] da [Aisyah] o l’à dito, ‘De fæto a primma preghea obrigatöia a l’é doe rak’ah, aloa a l’é designâ a preghea pe-a preghea giù. Dapeu ò dito: «Perché Aisyah a completa e seu preghee tanto ch’a viægia?» Az Zuhri o l'à respòsto: «O l'à pensou – o no capisce o hadith zahirnya – comme Othman o l'à pensou».