Perbedaan antara seorang hamba dengan kekafiran atau kesyirikan adalah meninggalkan shalat
Imam Darimi : 1205
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُ أَوْ قَالَ جَابِرٌ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ الشِّرْكِ وَبَيْنَ الْكُفْرِ إِلَّا تَرْكُ الصَّلَاةِ قَالَ لِي أَبُو مُحَمَّد الْعَبْدُ إِذَا تَرَكَهَا مِنْ غَيْرِ عُذْرٍ وَعِلَّةٍ وَلَا بُدَّ مِنْ أَنْ يُقَالَ بِهِ كُفْرٌ وَلَمْ يَصِفْ بِالْكُفْرِ
A fen wor poraus ngenikich [Abu ‘Ashim] seni [Ibn Juraij] a erenikich [Abu Az Zubair], pwe a rongorong [Jabir] a apasa, ‘Ese wor eu minen eppet lefilen emon chon angang me shirk me lukulukummang lukun an likitalo iotek’. Abu Muhammad a apasa ngeniei, ‘Ika emon chon angang a atai iotek nge ese wor popun are popun, epwe apasa pwe a wor ren ewe napanapen nukunukumang. Iwe, esap föri ngeni usun chök eman chon lükümach’.