Perbedaan antara seorang hamba dengan kekafiran atau kesyirikan adalah meninggalkan shalat
Imam Darimi : 1205أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُ أَوْ قَالَ جَابِرٌ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ الشِّرْكِ وَبَيْنَ الْكُفْرِ إِلَّا تَرْكُ الصَّلَاةِ قَالَ لِي أَبُو مُحَمَّد الْعَبْدُ إِذَا تَرَكَهَا مِنْ غَيْرِ عُذْرٍ وَعِلَّةٍ وَلَا بُدَّ مِنْ أَنْ يُقَالَ بِهِ كُفْرٌ وَلَمْ يَصِفْ بِالْكُفْرِ
[Abu 'Ashim]-ek [Ibn Juraij-ek] esan digunak [Abu Az Zubair]-ek [Jabir] entzun zuela esaten, 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ez dago zerbitzari baten eta shirk-aren eta sinesgaiztasunaren arteko oztoporik, otoitza uzteaz gain'. Abu Muhammadek esan zidan: 'Morbi batek otoitza galtzen badu aitzakiarik edo arrazoirik gabe, esan behar da sinesgaiztasunaren izaera duela. Eta ezin du infidel gisa tratatu'.