Kami pernah shalat maghrib bersama Nabi shallallahu 'alaihi wasallam ketika matahari sudah tenggelam tidak terlihat

Imam Darimi : 1183

أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ هُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْمَغْرِبَ سَاعَةَ تَغْرُبُ الشَّمْسُ إِذَا غَابَ حَاجِبُهَا

[ইছহাক] - অৰ্থাৎ ইবনে ইব্ৰাহিম আল হানজালীয়ে আমাক [শ্বাফৱান বিন ইছা] [ইয়াজিদ বিন আবু উবাইদ]ৰ পৰা [ছালামাহ বিন আল আকৱা’]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছে যে তেওঁ কৈছে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে সূৰ্যাস্তৰ কিছু সময়ৰ পিছত, সূৰ্যাস্তৰ শেষ অংশৰ পিছত মাগৰিবৰ নামাজ পালন কৰিছিল’।