Imam Darimi : 1152

أَخْبَرَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ عَطَاءٍ فِي الْمَرْأَةِ الْحَائِضِ فِي عُنُقِهَا التَّعْوِيذُ أَوْ الْكِتَابُ قَالَ إِنْ كَانَ فِي أَدِيمٍ فَلْتَنْزِعْهُ وَإِنْ كَانَ فِي قَصَبَةٍ مُصَاغَةٍ مِنْ فِضَّةٍ فَلَا بَأْسَ إِنْ شَاءَتْ وَضَعَتْ وَإِنْ شَاءَتْ لَمْ تَفْعَلْ قِيلَ لِعَبْدِ اللَّهِ تَقُولُ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ

[য়া’লা বিন উবাইদে] আমাক বর্ণনা কৰিছিল যে [আথা]ৰ পৰা [আব্দুল মালিকে] আমাক [আথা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল এগৰাকী মহিলাৰ বিষয়ে যিগৰাকী ঋতুস্ৰাৱত আছিল আৰু তেওঁৰ ডিঙিত তা’ৱিজ - কোৰআনৰ পৰা তৈয়াৰী এক প্ৰকাৰৰ তাবিজ - বা কোৰআন আছিল, তেওঁ কৈছিল, ‘যদি ই তাইৰ ছালত আছে, তেন্তে তাই সেইটো আঁতৰাই দিব লাগে, আৰু যদি ৰূপৰ গহনাত থাকে, তেন্তে কোনো সমস্যা নাই। যদি তাই বিচাৰে তাই আঁতৰাব পাৰে, আৰু ইচ্ছা কৰিলে তাই তেনেকুৱা কৰিব নালাগে।' আব্দুল্লাক সোধা হৈছিল, ‘আপুনিও একেই কয় নেকি?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'হয়।'