इमाम बुखारी : 3784
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْاسْتَأْذَنَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فِي الْخُرُوجِ حِينَ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْأَذَى فَقَالَ لَهُ أَقِمْ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَطْمَعُ أَنْ يُؤْذَنَ لَكَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَأَرْجُو ذَلِكَ قَالَتْ فَانْتَظَرَهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَتَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ ظُهْرًا فَنَادَاهُ فَقَالَ أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّمَا هُمَا ابْنَتَايَ فَقَالَ أَشَعَرْتَ أَنَّهُ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الصُّحْبَةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّحْبَةَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عِنْدِي نَاقَتَانِ قَدْ كُنْتُ أَعْدَدْتُهُمَا لِلْخُرُوجِ فَأَعْطَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَاهُمَا وَهِيَ الْجَدْعَاءُ فَرَكِبَا فَانْطَلَقَا حَتَّى أَتَيَا الْغَارَ وَهُوَ بِثَوْرٍ فَتَوَارَيَا فِيهِ فَكَانَ عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ غُلَامًا لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الطُّفَيْلِ بْنِ سَخْبَرَةَ أَخُو عَائِشَةَ لِأُمِّهَا وَكَانَتْ لِأَبِي بَكْرٍ مِنْحَةٌ فَكَانَ يَرُوحُ بِهَا وَيَغْدُو عَلَيْهِمْ وَيُصْبِحُ فَيَدَّلِجُ إِلَيْهِمَا ثُمَّ يَسْرَحُ فَلَا يَفْطُنُ بِهِ أَحَدٌ مِنْ الرِّعَاءِ فَلَمَّا خَرَجَ خَرَجَ مَعَهُمَا يُعْقِبَانِهِ حَتَّى قَدِمَا الْمَدِينَةَ فَقُتِلَ عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ يَوْمَ بِئْرِ مَعُونَةَوَعَنْ أَبِي أُسَامَةَ قَالَ قَالَ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ فَأَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ لَمَّا قُتِلَ الَّذِينَ بِبِئْرِ مَعُونَةَ وَأُسِرَ عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ قَالَ لَهُ عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ مَنْ هَذَا فَأَشَارَ إِلَى قَتِيلٍ فَقَالَ لَهُ عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ هَذَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُهُ بَعْدَ مَا قُتِلَ رُفِعَ إِلَى السَّمَاءِ حَتَّى إِنِّي لَأَنْظُرُ إِلَى السَّمَاءِ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْأَرْضِ ثُمَّ وُضِعَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرُهُمْ فَنَعَاهُمْ فَقَالَ إِنَّ أَصْحَابَكُمْ قَدْ أُصِيبُوا وَإِنَّهُمْ قَدْ سَأَلُوا رَبَّهُمْ فَقَالُوا رَبَّنَا أَخْبِرْ عَنَّا إِخْوَانَنَا بِمَا رَضِينَا عَنْكَ وَرَضِيتَ عَنَّا فَأَخْبَرَهُمْ عَنْهُمْ وَأُصِيبَ يَوْمَئِذٍ فِيهِمْ عُرْوَةُ بْنُ أَسْماءَ بْنِ الصَّلْتِ فَسُمِّيَ عُرْوَةُ بِهِ وَمُنْذِرُ بْنُ عَمْرٍو سُمِّيَ بِهِ مُنْذِرًا
आम्हाला ['उबैदुल्ला बिन इस्माईल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू उसामा] यांच्याकडून, [हिशाम] यांच्याकडून, [त्यांच्या वडिलांकडून] आणि [आयशा] (रज़ियल्लाहु अन्हा) यांच्याकडून हदीस सांगितली, त्या म्हणाल्या: "एकदा अबू बक्र यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून हज्रत करण्याची परवानगी मागितली, तेव्हा (कुरैशकडून) होणारा छळ खूप तीव्र झाला होता, आणि त्याने त्याला सांगितले: 'सध्या इथेच थांब.' अबू बक्र म्हणाले, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, आपण आज्ञेची वाट पाहत आहात का?' अल्लाहचे प्रेषित, सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, म्हणाले: 'होय, अशीच आशा आहे.' ऐशामुनी पुढे सांगितले, "अbu बक्र यांनी नंतर (हजरातून जाण्याच्या आज्ञेची) वाट पाहिली; एक दिवस, दुपारी, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, त्यांच्याकडे आले आणि त्यांनी त्यांना हाक मारली: 'तुझ्यासोबत जे आहेत त्यांना निघून जाण्यास सांग.' अbu बक्र म्हणाले, 'खरंच, त्या माझ्या दोन मुली आहेत.' त्यांनी विचारले: 'तुम्हाला वाटतं की मला हजरात जाण्याची परवानगी मिळाली आहे?' अबू बक्र म्हणाले, 'तुम्हाला साथीदार हवा आहे का?' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले: 'होय, मला एक साथीदार हवा आहे.' अबू बक्र म्हणाले, 'ऐ रसूलुल्लाह, माझ्याकडे दोन उंट आहेत जे मी हजरात जाण्यासाठी तयार केले आहेत.' मग अबू बक्र यांनी त्याला आपले एक सवारीचे उंट, अल-जादा नावाचे, दिले आणि दोघे थawrच्या गुहेपर्यंत निघाले, जिथे त्यांनी आश्रय घेतला. दरम्यान, आमिर बिन फुहैरा हा 'आयशा यांची सावत्र बहीण असलेल्या अब्दुल्ला बिन तुफैळ बिन सहबरा यांचा गुलाम होता, आणि अबू बक्र यांच्याकडे काही दुधाच्या बकर्‍या होत्या, ज्या आमिर बिन फुहैरा दर सकाळी आणि संध्याकाळी त्यांच्यासाठी आणत असे. मग तो रात्री त्यांना भेटायला बाहेर पडायचा; त्यानंतर, शेळ्या चरायला घेऊन जायचा, ज्यामुळे कोणत्याही गवताऱ्याला कळू नये. जेव्हा आमिर बिन फुहैराह निघायचा, तेव्हा अबू बक्र आणि पैगंबर त्याच्या मागे मागे चालायचे, जोपर्यंत ते मदीना पोहोचत नसत. आणि आमिर बिन फुहैराह बिर अल-माऊनहच्या लढाईत ठार झाला." आणि अबू उसामाह यांच्याकडून त्यांनी सांगितले: हिशाम बिन 'उरवा म्हणाले; माझ्या वडिलांनी मला सांगितले, ते म्हणाले, "जेव्हा बिअरुल मा'उनाह येथे साथीदारांना ठार मारण्यात आले आणि 'अमर बिन उमय्या अद-दलमरीला कैद करण्यात आले, तेव्हा आमिर बिन थुफैल यांनी त्याला म्हटले, 'हा आमिर बिन फुहैरा आहे.'" त्याने सांगितले, "खरोखरच, मी त्याला ठार झाल्यानंतर पाहिले; त्याला आकाशापर्यंत उचलण्यात आले, जोपर्यंत मी वर पाहिले आणि त्याला आकाश व पृथ्वी यांच्यामध्ये पाहिले, मग त्याला खाली आणण्यात आले. जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यापर्यंत त्यांच्या मृत्यूची बातमी पोहोचली, तेव्हा त्यांनी जाहीर करून सांगितले: 'खरोखर, तुमचे साथीदार ठार झाले आहेत; त्यांनी आपल्या प्रभूला विनंती केली, 'हे आमच्या प्रभू, आमच्या भावांपर्यंत आमचा संदेश पोहोचवा की ज्यामुळे आम्हाला तुझ्यावर समाधान झाले आणि तुला आमच्यावर.' म्हणून अल्लाहने त्यांचा संदेश पोहोचवला." त्या घटनेत ठार झालेल्यांपैकी उरवा बिन असमा बिन शाल्त होता, आणि म्हणूनच 'उरवा' या नावावरून त्याचे नाव ठेवण्यात आले, जसे नंतर मुंदझिर बिन आमिर याचे नाव ठेवण्यात आले.