Waktu (suci) para wanita yang mengalami nifas, adalah empat puluh hari

Imam Darimi : 934

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ الْحَسَنِ فِي النُّفَسَاءِ تُمْسِكُ عَنْ الصَّلَاةِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا فَإِنْ رَأَتْ الطُّهْرَ فَذَاكَ وَإِنْ لَمْ تَرَ الطُّهْرَ أَمْسَكَتْ عَنْ الصَّلَاةِ أَيَّامًا خَمْسًا سِتًّا فَإِنْ طَهُرَتْ فَذَاكَ وَإِلَّا أَمْسَكَتْ عَنْ الصَّلَاةِ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ الْخَمْسِينَ فَإِنْ طَهُرَتْ فَذَاكَ وَإِلَّا فَهِيَ مُسْتَحَاضَةٌ

Sinabi sa amin [Muhammad bin Isa] ay sinabi sa amin [Husyaim] ay sinabi sa amin [Yunus] mula kay [Al Hasan] tungkol sa mga babaeng nakakaranas ng nifas, na dapat siyang tumigil (huwag magsagawa) ng mga panalangin sa loob ng apatnapung araw, kung makakita siya ng banal na tanda, iyon ang kanyang banal na oras, ngunit kung hindi siya makakita ng banal na tanda, dapat siyang magpigil ng mga panalangin sa loob ng ilang araw (mga) lima o anim na araw, kung makakita siya ng banal na tanda, iyon ang kanyang banal na oras, ngunit kung hindi niya (nakikita), dapat siyang tumigil sa pagdarasal mula sa bilang na iyon hanggang limampung araw, at kung makakita siya ng banal na tanda, iyon ang kanyang banal na oras, at kung hindi niya (nakikita), nangangahulugan ito na nakakaranas siya ng istihadhah."