इमाम बुखारी : 3747
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ فِرَاسٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ أَبَاهُ اسْتُشْهِدَ يَوْمَ أُحُدٍ وَتَرَكَ عَلَيْهِ دَيْنًا وَتَرَكَ سِتَّ بَنَاتٍ فَلَمَّا حَضَرَ جِزَازُ النَّخْلِ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّ وَالِدِي قَدْ اسْتُشْهِدَ يَوْمَ أُحُدٍ وَتَرَكَ دَيْنًا كَثِيرًا وَإِنِّي أُحِبُّ أَنْ يَرَاكَ الْغُرَمَاءُ فَقَالَ اذْهَبْ فَبَيْدِرْ كُلَّ تَمْرٍ عَلَى نَاحِيَةٍ فَفَعَلْتُ ثُمَّ دَعَوْتُهُ فَلَمَّا نَظَرُوا إِلَيْهِ كَأَنَّهُمْ أُغْرُوا بِي تِلْكَ السَّاعَةَ فَلَمَّا رَأَى مَا يَصْنَعُونَ أَطَافَ حَوْلَ أَعْظَمِهَا بَيْدَرًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ جَلَسَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ادْعُ لِي أَصْحَابَكَ فَمَا زَالَ يَكِيلُ لَهُمْ حَتَّى أَدَّى اللَّهُ عَنْ وَالِدِي أَمَانَتَهُ وَأَنَا أَرْضَى أَنْ يُؤَدِّيَ اللَّهُ أَمَانَةَ وَالِدِي وَلَا أَرْجِعَ إِلَى أَخَوَاتِي بِتَمْرَةٍ فَسَلَّمَ اللَّهُ الْبَيَادِرَ كُلَّهَا وَحَتَّى إِنِّي أَنْظُرُ إِلَى الْبَيْدَرِ الَّذِي كَانَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنَّهَا لَمْ تَنْقُصْ تَمْرَةً وَاحِدَةً
हे मला [अहमद बिन अबू सुराइज] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला ['उबैदुल्ला बिन मूसा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शियाबिन] यांच्याकडून, [फिरास] यांच्याकडून, [अश्-श'अबी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे मला [जैबिर बिन अब्दुल्ला] यांनी सांगितले, अल्लाह त्यांच्या दोघांवरही खुशाल असो, त्यांचे वडील उहुदच्या लढाईत शहीद झाले आणि मागे कर्ज व सहा मुली सोडून गेले. जेव्हा खजूर कापणीची वेळ आली, तेव्हा जाबिर म्हणाले, "मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे गेलो आणि म्हणालो, 'ऐ पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, तुम्हाला माहीत आहे की माझे वडील उहुदच्या लढाईत शहीद झाले; त्यांनी बरेच कर्ज सोडले आहे, आणि मला इच्छा आहे की ज्यांनी त्यांना पैसे उधार दिले आहेत ते तुम्हाला भेटतील.'" त्यांनी सांगितले: 'जा आणि प्रत्येक टोकावरची खजूर गोळा कर,' म्हणून मी तसे केले. मग मी त्यांना बोलावले; जेव्हा त्यांनी त्याला पाहिले, तेव्हा जणू ते त्या क्षणी मलाच विचारत होते. जेव्हा त्यांनी ते काय करत होते ते पाहिले, त्याने खजूर साचलेल्या जागेभोवती तीनदा फिरून मग त्यावर बसला आणि म्हणाला, 'तुझ्या सोबतींना बोलवा,' मग तो त्यांना वांटे देत राहिला जोपर्यंत अल्लाहने माझ्या वडिलांचा अमानत पूर्ण केला, आणि अल्लाहने माझ्या वडिलांचा अमानत पूर्ण केल्यावर मी समाधानी झालो, (जरी) मी खजूर न आणता माझ्या बहिणींकडे परतलो, तरीही अल्लाहने संपूर्ण खजूरांचा ढीग दिला, इतका की मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याजवळ तो ढीग पाहिला, जणू एकही खजूर कमी झालेली नव्हती."