Imam Darimi : 649

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا غُلَامَ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَقَالَ إِنِّي رَجُلٌ مِنْ أَخْوَالِكَ مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ وَأَنَا رَسُولُ قَوْمِي إِلَيْكَ وَوَافِدُهُمْ وَإِنِّي سَائِلُكَ فَمُشَدِّدٌ مَسْأَلَتِي إِلَيْكَ وَمُنَاشِدُكَ فَمُشَدِّدٌ مُنَاشَدَتِي إِيَّاكَ قَالَ خُذْ عَنْكَ يَا أَخَا بَنِي سَعْدٍ قَالَ مَنْ خَلَقَكَ وَخَلَقَ مَنْ قَبْلَكَ وَمَنْ هُوَ خَالِقُ مَنْ بَعْدَكَ قَالَ اللَّهُ قَالَ فَنَشَدْتُكَ بِذَلِكَ أَهُوَ أَرْسَلَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ مَنْ خَلَقَ السَّمَوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ وَأَجْرَى بَيْنَهُنَّ الرِّزْقَ قَالَ اللَّهُ قَالَ فَنَشَدْتُكَ بِذَلِكَ أَهُوَ أَرْسَلَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ إِنَّا وَجَدْنَا فِي كِتَابِكَ وَأَمَرَتْنَا رُسُلُكَ أَنْ نُصَلِّيَ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ خَمْسَ صَلَوَاتٍ لِمَوَاقِيتِهَا فَنَشَدْتُكَ بِذَلِكَ أَهُوَ أَمَرَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّا وَجَدْنَا فِي كِتَابِكَ وَأَمَرَتْنَا رُسُلُكَ أَنْ نَأْخُذَ مِنْ حَوَاشِي أَمْوَالِنَا فَنَرُدَّهَا عَلَى فُقَرَائِنَا فَنَشَدْتُكَ بِذَلِكَ أَهُوَ أَمَرَكَ بِذَلِكَ قَالَ نَعَمْ ثُمَّ قَالَ أَمَّا الْخَامِسَةُ فَلَسْتُ بِسَائِلِكَ عَنْهَا وَلَا أَرَبَ لِي فِيهَا ثُمَّ قَالَ أَمَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَأَعْمَلَنَّ بِهَا وَمَنْ أَطَاعَنِي مِنْ قَوْمِي ثُمَّ رَجَعَ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ صَدَقَ لَيَدْخُلَنَّ الْجَنَّةَ

اسان کي [محمد بن يزيد] ٻڌايو آهي [ابن فضليل] اسان کي [عثا بن عاص سائب] ٻڌايو آهي [سالم بن ابو الجعد] کان [ابن عباس] رضي الله عنه کان ته هن چيو ته؛ 'هڪ ڳوٺ جو عرب رسول الله ﷺ وٽ آيو ۽ چيو؛ 'السلام عليڪه - هميشه توهان تي سلامتي هجي - اي بني عبدالمطلب جا پٽ'، هن جواب ڏنو؛ 'و 'عليڪه - توهان تي به-'، هن ٻيهر چيو؛ 'مان بني سعد بن بڪر مان توهان جي چاچي مان هڪ آهيان، ۽ مان پنهنجي قوم مان هڪ قاصد آهيان جيڪو توهان سان ملڻ لاءِ موڪليو ويو هو، ۽ مان واقعي پنهنجي مسئلي بابت پڇڻ ۾ سنجيده آهيان'. هن چيو؛ 'مهرباني ڪري اي بني سعد جا ڀائر،' هن پڇيو؛ 'توهان کي ۽ توهان کان اڳ وارن کي ڪنهن پيدا ڪيو؟، ۽ توهان کان پوءِ ماڻهن کي ڪنهن پيدا ڪيو؟' هن جواب ڏنو؛ 'الله سبحان الله وتعاليٰ'، هن چيو؛ 'الله سبحان الله وتعاليٰ'؛' 'مان توهان کي يقين ڏيان ٿو، ڇا اهو ئي آهي جنهن توهان کي موڪليو آهي؟'، هن جواب ڏنو؛ 'ها، اهو صحيح آهي،' هن ٻيهر پڇيو؛ 'ڪنهن ست آسمان ۽ زمين پيدا ڪيا ۽ انهن جي وچ ۾ مخلوق لاءِ رزق جو بندوبست ڪيو؟'، هن جواب ڏنو؛ 'الله سبحان الله وتعاليٰ'، هن ٻيهر چيو؛ مان ٻيهر زور ڏيان ٿو، ڇا اهو ئي آهي جنهن توهان کي موڪليو آهي؟'، هن جواب ڏنو؛ 'ها، اهو صحيح آهي'، هن چيو؛ اسان توهان جي ڪتاب ۾ ڏٺو، ۽ توهان جي رسولن اسان کي ڏينهن ۽ رات ۾ پنج نمازون ادا ڪرڻ جو حڪم ڏنو آهي. مان توهان کان پڇان ٿو، ڇا اهو ئي آهي جنهن توهان کي موڪليو آهي؟'، هن جواب ڏنو؛ 'ها، اهو صحيح آهي'، هن چيو؛ 'اسان توهان جي ڪتاب ۾ ڏٺو، ۽ توهان جي رسولن اسان کي حڪم ڏنو ته اسان جي دولت مان ڪجهه ڪڍون - اسان جي غريب ماڻهن کي ڏيون؟'، مان چوان ٿو، ڇا اهو ئي آهي جنهن توهان کي موڪليو آهي؟'، هن جواب ڏنو؛ 'ها، اهو صحيح آهي'، هن چيو؛ 'پنجين سوال جي حوالي سان، مون توهان کان نه پڇيو ۽ مون هن تي شڪ نه ڪيو، پوءِ هن چيو؛ "قسم آهي ان ذات جو جنهن توکي سچائي سان موڪليو آهي، مان ۽ منهنجي امت مان جيڪي منهنجي اطاعت ڪندا اهي سڀ ان تي عمل ڪنداسين"، پوءِ هو گهر هليو ويو، پوءِ رسول الله ﷺ کلڻ لڳا، ايتري تائين جو سندس ڏند نظر آيا، پوءِ فرمايائون: "قسم آهي ان ذات جو جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، جيڪڏهن هو سچو آهي ته ضرور جنت ۾ داخل ٿيندو".