Ka'ab bin ashraf harus terbunuh sebab dia telah menyakiti Allah dan rasul-nya

Imam Bukhari : 3731

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لِكَعْبِ بْنِ الْأَشْرَفِ فَإِنَّهُ قَدْ آذَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَامَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُحِبُّ أَنْ أَقْتُلَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأْذَنْ لِي أَنْ أَقُولَ شَيْئًا قَالَ قُلْ فَأَتَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَدْ سَأَلَنَا صَدَقَةً وَإِنَّهُ قَدْ عَنَّانَا وَإِنِّي قَدْ أَتَيْتُكَ أَسْتَسْلِفُكَ قَالَ وَأَيْضًا وَاللَّهِ لَتَمَلُّنَّهُ قَالَ إِنَّا قَدْ اتَّبَعْنَاهُ فَلَا نُحِبُّ أَنْ نَدَعَهُ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَى أَيِّ شَيْءٍ يَصِيرُ شَأْنُهُ وَقَدْ أَرَدْنَا أَنْ تُسْلِفَنَا وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِو حَدَّثَنَا عَمْرٌو غَيْرَ مَرَّةٍ فَلَمْ يَذْكُرْ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ أَوْ فَقُلْتُ لَهُ فِيهِ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ فَقَالَ أُرَى فِيهِ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ فَقَالَ نَعَمِ ارْهَنُونِي قَالُوا أَيَّ شَيْءٍ تُرِيدُ قَالَ ارْهَنُونِي نِسَاءَكُمْ قَالُوا كَيْفَ نَرْهَنُكَ نِسَاءَنَا وَأَنْتَ أَجْمَلُ الْعَرَبِ قَالَ فَارْهَنُونِي أَبْنَاءَكُمْ قَالُوا كَيْفَ نَرْهَنُكَ أَبْنَاءَنَا فَيُسَبُّ أَحَدُهُمْ فَيُقَالُ رُهِنَ بِوَسْقٍ أَوْ وَسْقَيْنِ هَذَا عَارٌ عَلَيْنَا وَلَكِنَّا نَرْهَنُكَ اللَّأْمَةَ قَالَ سُفْيَانُ يَعْنِي السِّلَاحَ فَوَاعَدَهُ أَنْ يَأْتِيَهُ فَجَاءَهُ لَيْلًا وَمَعَهُ أَبُو نَائِلَةَ وَهُوَ أَخُو كَعْبٍ مِنْ الرَّضَاعَةِ فَدَعَاهُمْ إِلَى الْحِصْنِ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ فَقَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ أَيْنَ تَخْرُجُ هَذِهِ السَّاعَةَ فَقَالَ إِنَّمَا هُوَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَأَخِي أَبُو نَائِلَةَ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَتْ أَسْمَعُ صَوْتًا كَأَنَّهُ يَقْطُرُ مِنْهُ الدَّمُ قَالَ إِنَّمَا هُوَ أَخِي مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَرَضِيعِي أَبُو نَائِلَةَ إِنَّ الْكَرِيمَ لَوْ دُعِيَ إِلَى طَعْنَةٍ بِلَيْلٍ لَأَجَابَ قَالَ وَيُدْخِلُ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ مَعَهُ رَجُلَيْنِ قِيلَ لِسُفْيَانَ سَمَّاهُمْ عَمْرٌو قَالَ سَمَّى بَعْضَهُمْ قَالَ عَمْرٌو جَاءَ مَعَهُ بِرَجُلَيْنِ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو أَبُو عَبْسِ بْنُ جَبْرٍ وَالْحَارِثُ بْنُ أَوْسٍ وَعَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ قَالَ عَمْرٌو جَاءَ مَعَهُ بِرَجُلَيْنِ فَقَالَ إِذَا مَا جَاءَ فَإِنِّي قَائِلٌ بِشَعَرِهِ فَأَشَمُّهُ فَإِذَا رَأَيْتُمُونِي اسْتَمْكَنْتُ مِنْ رَأْسِهِ فَدُونَكُمْ فَاضْرِبُوهُ وَقَالَ مَرَّةً ثُمَّ أُشِمُّكُمْ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ مُتَوَشِّحًا وَهُوَ يَنْفَحُ مِنْهُ رِيحُ الطِّيبِ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ رِيحًا أَيْ أَطْيَبَ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَ عِنْدِي أَعْطَرُ نِسَاءِ الْعَرَبِ وَأَكْمَلُ الْعَرَبِ قَالَ عَمْرٌو فَقَالَ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَشُمَّ رَأْسَكَ قَالَ نَعَمْ فَشَمَّهُ ثُمَّ أَشَمَّ أَصْحَابَهُ ثُمَّ قَالَ أَتَأْذَنُ لِي قَالَ نَعَمْ فَلَمَّا اسْتَمْكَنَ مِنْهُ قَالَ دُونَكُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ

Һөйләне беҙгә [Әли бин Абдулла] беҙгә һөйләне [Суфьян] [Әмр] әйтте: Мин ишеттем [Джәбир бин Абдулла] радлиаллаһу ғәнһүмә: «Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм әйтте: «Кем үлтерәсәк Ҡәғб бин Асырафты, кем Аллаһҡа буйһонмаған һәм йәрәхәтләнгән? Шулай итеп, Мөхәммәт бин Мәсләмә тороп: «Эй, Аллаһ Рәсүле, мин уны үлтерһәм, һиңә оҡшармы?» тип яуап бирҙе: «Эйе». Мөхәммәт бин Мәсләмә: «Миңә бер нәмә әйтергә рөхсәт итегеҙ», — тигән. Ул: «Әйт», — тине. Шунан һуң Мәсләмә Ҡәғбкә килә, шунан һуң: «Ысынлап та, ул кеше – йәғни пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм – пент – беҙ ауыр хәлдә ҡалһаҡ та, беҙҙән саҙаҡа һораны, шуға күрә мин һеҙгә бурыс һорап килдем», – тигән. Ҡәғб: «Һәм шулай уҡ – Аллаһ менән ант итәм – һеҙ унан ялҡырһығыҙ», – тигән. Мәсләмә: «Ысынлап та, беҙ уға эйәрҙек, уның һуңғы һөҙөмтәһен белмәйенсә, уны ҡалдырырға яратмайбыҙ, бер-ике ваҡ бурысҡа алырға теләйбеҙ», — тигән. Әмру беҙгә бер тапҡыр ғына һөйләмәне, ә «бер-ике ваҡ» тураһында ла әйтмәне. Йәки, мин уға, 'бер-ике ваҡ'' тинем. Һөйләүсе: «Хәтерләүемсә, хәҙистә «бер-ике ваҡ» тип әйтелгән. - Ҡәғб бин Әл Асыраф: «Ярай, әммә һин миңә гарантия бирергә тейешһең», — тип яуап бирә. Улар: «Беҙ һеҙгә ниндәй гарантия бирергә тейешбеҙ?» Ҡәғб: «Ҡатындарығыҙҙы ломбардҡа ҡуйығыҙ», — тип яуап бирә. Улар: «Һин Ғәрәбстанда иң матур кеше булғанда, ҡатындарыбыҙҙы нисек ипотекаға бирергә тейешбеҙ», — тип яуап бирҙеләр. Ҡәғб: «Улайһа, ҡыҙҙарығыҙҙы ипотекаға алығыҙ», — тигән. Ҡыҙҙарыбыҙҙы нисек ломбардҡа һалырға, шунан кешеләр уларҙы кәмһетерҙәр, бер-ике ваҡ менән ломбардҡа һалғандар, тип әйтерҙәр, был беҙҙе кәмһетер, ә беҙ үҙебеҙҙең лағманы ломбардҡа һалырбыҙ, тиҙәр ине. -Суфьян әйтте; нимә әйтергә теләгәне ҡорал - Шунан улар тағы ла осрашырға килешәләр, бер төндә Мәсләмә менән Әбү Наилә - ул Ҡәғбтең бер туған ҡустыһы - Ҡәғбте күрергә килә, шунан Ҡәғб уны ҡәлғәгә инергә саҡыра, шунан һуң Ҡәғб уларҙы ҡаршы алырға төшә. Ҡәғбтең ҡатыны уға: «Бындай ваҡытта ҡайҙа сығаһың?» Ҡәғб: «Ул Мөхәммәт бин Мәсләмә һәм минең ағайым Әбү Нәйлә», — тип яуап бирә. -Ғәмрүҙең телгә алыуынан тыш, Ҡәғбтең ҡатыны: «Ҡан тамсылары кеүек тауыш ишеттем», — тигән. Ҡәғб яуап бирҙе: «Ул минең ағайым Мөхәммәт бин Мәсләмә һәм минең бер туған ағайым Әбү Нәйлә генә. Ысынлап та, хөрмәтле кеше булараҡ, саҡырылһа, төндә лә ҡаршы аласаҡ», — тине. Һөйләүсе: «Шунан Мөхәммәт бин Мәсләмә ҡәлғәгә үҙе менән ике кешене ултыртты», — тигән. -Суфьянға: «Әмру уларҙы исемдәрен әйттеме?» Ул: «Әмру улар араһында ҡайһы берҙәренең исемен генә телгә алды», — тип яуап бирҙе. Әмру: «Ул ике кеше менән килде», — тине. Ә икенселәр: «Әбү Абс бин Джабр, Әл Харис бин Аус һәм «Ғаббад бин Бисыр», — ти. 'Әмру әйтте- Ул ике кеше менән килде'. Мәсләмә артабан: «Ысынлап та, мин уның башынан сәстәрен тотоп үбәсәкмен, әгәр ҙә һин уның башын еңергә өлгөргәнемде күрһәң, яҡыныраҡ килеп ҡырҡып ташла», — тип дауам итте. Һис шикһеҙ, Мәсләмә: «Улайһа, мин һиңә уны үбергә мөмкинлек бирәм», — тип әйтә. Ҡәғб уларҙы ҡаршы алырға төшкәс, уның хушбуйы еҫе тарала башлағас, Мәсләмә: «Мин бынан да нәфис еҫ тойманым», — тигән. Бынан тыш, Амру: “Минең ғәрәп ҡатын-ҡыҙҙары хушбуйым бар, ғәрәптәр араһында ул камилыраҡ”, – тигән. Әмрү: «Мәсләмә: «Башыңдан үбергә рөхсәт итерһеңме?» Кәғб: «Зинһар», — тип яуап бирҙе. Шунан Мәсләмә уны үбеп ала, уның артынан дуҫтары ла эйәреп китә. Шунан һуң Мәсләмә тағы ла: «Миңә тағы ла рөхсәт итерһеңме?» Кәғб: «Зинһар», — тип яуап бирҙе. Үҙләштереп бөткәс, Мәсләмә: «Яҡыныраҡ кил», — тигән. Шулай итеп, улар уны шунда уҡ үлтерҙеләр, шунан һуң улар пәйғәмбәребеҙҙе осратып, уға хәбәр иттеләр.