Imam Bukhari : 3697
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ الزُّبَيْرُلَقِيتُ يَوْمَ بَدْرٍ عُبَيْدَةَ بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ وَهُوَ مُدَجَّجٌ لَا يُرَى مِنْهُ إِلَّا عَيْنَاهُ وَهُوَ يُكْنَى أَبُو ذَاتِ الْكَرِشِ فَقَالَ أَنَا أَبُو ذَاتِ الْكَرِشِ فَحَمَلْتُ عَلَيْهِ بِالْعَنَزَةِ فَطَعَنْتُهُ فِي عَيْنِهِ فَمَاتَ قَالَ هِشَامٌ فَأُخْبِرْتُ أَنَّ الزُّبَيْرَ قَالَ لَقَدْ وَضَعْتُ رِجْلِي عَلَيْهِ ثُمَّ تَمَطَّأْتُ فَكَانَ الْجَهْدَ أَنْ نَزَعْتُهَا وَقَدْ انْثَنَى طَرَفَاهَا قَالَ عُرْوَةُ فَسَأَلَهُ إِيَّاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَاهُ فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَهَا ثُمَّ طَلَبَهَا أَبُو بَكْرٍ فَأَعْطَاهُ فَلَمَّا قُبِضَ أَبُو بَكْرٍ سَأَلَهَا إِيَّاهُ عُمَرُ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهَا فَلَمَّا قُبِضَ عُمَرُ أَخَذَهَا ثُمَّ طَلَبَهَا عُثْمَانُ مِنْهُ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهَا فَلَمَّا قُتِلَ عُثْمَانُ وَقَعَتْ عِنْدَ آلِ عَلِيٍّ فَطَلَبَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ فَكَانَتْ عِنْدَهُ حَتَّى قُتِلَ
[উবাইদ বিন ইছমাইলে] মোক [আবু উছামাহ]ক [হিছাম বিন উৰৱাহৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যিজনে কৈছিল, [আজ জুবাইৰে] ক’লে; ‘বদৰৰ যুদ্ধত মই উবাইদা বিন ছাইদ বিন আল আছৰ সন্মুখীন হৈছিলো যিজন যুদ্ধৰ সামগ্ৰীৰে ঢাকি থোৱা আছিল যাতে তেওঁৰ দুটা চকুৰ বাহিৰে তেওঁৰ শৰীৰৰ একো দেখা নাযায়। সাধাৰণতে তেওঁক আবু ড্জাত আল কৰিছি বুলি কোৱা হৈছিল। মই তেওঁক বৰশীৰে আক্ৰমণ কৰিলোঁ আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ এটা চকুত ছুৰীৰে আঘাত কৰিলোঁ যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ মৃত্যু নহয়। হিছামে ক’লে, মোক এবাৰ কোৱা হৈছিল যে আজ জুবাইৰে কৈছিল; 'মই তাৰ শৰীৰত ভৰি দিলোঁ তাৰ পিছত মেলি দিলোঁ।' তাৰ ডগাটো বেঁকা হোৱাৰ বাবে বৰশীটো উলিয়াই আনিবলৈ টান হৈছিল।' 'উৰৱাহে ক'লে; তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ পৰা বৰশী বিচাৰিলে আৰু তেওঁ দিলে। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ বৰশীটো ঘূৰাই লৈ গ’ল। তাৰ পাছত আবু বকৰে বিচাৰিলে আৰু তেওঁক দিলে। আবু বকৰৰ মৃত্যুৰ সময়ত উমৰে তেওঁৰ পৰা সেইখিনি বিচাৰিছিল, আৰু তেওঁ সেইখিনি তেওঁক দিছিল। উমৰৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ বৰশীটো ঘূৰাই লৈ গ’ল। তাৰ পিছত উছমানে তেওঁৰ পৰা বিচাৰি উলিয়াই দিলে। উছমানক হত্যা কৰাৰ পিছত সেই বৰশীটো আলীৰ পৰিয়ালৰ লগত থাকি গ’ল আৰু আব্দুল্লাহ ইবনে আজ জুবাইৰে সেই বৰশীটো লৈ গ’ল। আব্দুল্লা ইবনে আজ জুবাইৰক হত্যা নকৰালৈকে ই তেওঁৰ হাতত থাকিল।