Imam Darimi : 198

أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبَانَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدٌ هُوَ ابْنُ طَلْحَةَ عَنْ مَيْمُونٍ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ قَالَ لِي إِبْرَاهِيمُ يَا أَبَا حَمْزَةَ وَاللَّهِ لَقَدْ تَكَلَّمْتُ وَلَوْ وَجَدْتُ بُدًّا مَا تَكَلَّمْتُ وَإِنَّ زَمَانًا أَكُونُ فِيهِ فَقِيهَ أَهْلِ الْكُوفَةِ زَمَانُ سُوءٍ

Naiulat sa amin na [si Isma'il bin `Abaan] ay nag-ulat sa akin [si Muhammad Ibn Talhah], mula kay [Maimun Abu Hamzah] na nagsabi siya: "Sinabi sa akin [ni Ibrahim]: 'O Abu Hamzah, sumpa man sa Allah, nasabi ko na (ang fatwa), kung may papalit sa akin, hindi ko sasabihin (ang fatwa), tunay ngang ang panahon noong ako ay isang hurista sa lungsod ng Kufa ay isang masamang panahon."