Imam Darimi : 135

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى يَقُولُ لَقَدْ أَدْرَكْتُ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ عِشْرِينَ وَمِائَةً مِنْ الْأَنْصَارِ وَمَا مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ يُحَدِّثُ بِحَدِيثٍ إِلَّا وَدَّ أَنَّ أَخَاهُ كَفَاهُ الْحَدِيثَ وَلَا يُسْأَلُ عَنْ فُتْيَا إِلَّا وَدَّ أَنَّ أَخَاهُ كَفَاهُ الْفُتْيَا

ابو نعيم اسان کي ٻڌايو آهي ته سفيان اسان کي عثوعبن السائب کان روايت ڪئي آهي، جنهن چيو ته: مون عبدالرحمان بن ابي ليليٰ کي چوندي ٻڌو آهي ته: مون هن مسجد ۾ - پيغمبر ﷺ - انصار مان هڪ سو ويهه ماڻهو ڏٺا آهن، جن مان ڪو به حديث بيان ڪرڻ کي ترجيح نه ڏيندو آهي پر اهو پسند ڪندو آهي ته سندس ڀاءُ ان کي بيان ڪري، ۽ ان کان ڪنهن به شرعي فتويٰ بابت نه پڇيو ويندو آهي پر اهو پسند ڪندو آهي ته سندس ڀاءُ ان کي بيان ڪري.