Dada bidang, jarak bahu agak panjang, rambut menjuntai dekat bahunya

Imam Darimi : 61

أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَمَا مَسِسْتُ حَرِيرَةً وَلَا دِيبَاجَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّهِ وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً قَطُّ أَطْيَبُ مِنْ رَائِحَتِهِ مِسْكَةً وَلَا غَيْرَهَا

Isinalaysay sa amin [Hajjaj bin Minhal] Isinalaysay sa amin [Hammad bin Salamah] Isinalaysay sa amin [Thabit] mula kay [Anas] na kanyang sinabi; Ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay isang lalaking may maputi na balat na parang mga hiyas ang kanyang pawis, kapag siya ay naglalakad nang tuwid, at hindi ko kailanman nahawakan ang seda o lana na mas pino pa sa kanyang palad, at hindi ko kailanman naamoy ang halimuyak ng misk o anumang bagay na mas mabango pa sa kanyang halimuyak.