Imam Darimi : 47

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا زَمْعَةُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَلَسَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَهُ فَخَرَجَ حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْهُمْ سَمِعَهُمْ يَتَذَاكَرُونَ فَتَسَمَّعَ حَدِيثَهُمْ فَإِذَا بَعْضُهُمْ يَقُولُ عَجَبًا إِنَّ اللَّهَ اتَّخَذَ مِنْ خَلْقِهِ خَلِيلًا فَإِبْرَاهِيمُ خَلِيلُهُ وَقَالَ آخَرُ مَاذَا بِأَعْجَبَ مِنْ { وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيمًا } وَقَالَ آخَرُ فَعِيسَى كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ وَقَالَ آخَرُ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ وَقَالَ قَدْ سَمِعْتُ كَلَامَكُمْ وَعَجَبَكُمْ أَنَّ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلُ اللَّهِ وَهُوَ كَذَلِكَ وَمُوسَى نَجِيُّهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَعِيسَى رُوحُهُ وَكَلِمَتُهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ تَعَالَى وَهُوَ كَذَلِكَ أَلَا وَأَنَا حَبِيبُ اللَّهِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا حَامِلُ لِوَاءِ الْحَمْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَحْتَهُ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يُحَرِّكُ بِحَلَقِ الْجَنَّةِ وَلَا فَخْرَ فَيَفْتَحُ اللَّهُ فَيُدْخِلُنِيهَا وَمَعِي فُقَرَاءُ الْمُؤْمِنِينَ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَكْرَمُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ عَلَى اللَّهِ وَلَا فَخْرَ

اسان کي [عبيدالله بن عبدالمجيد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [زامع] ٻڌايو آهي ته [سلمه] عڪريمه عن عن ابن عباس رضي الله عنهما چيو ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي اصحابن مان ماڻهو سندس انتظار ۾ ويٺا هئا. پوءِ هو ٻاهر آيو ۽ جڏهن هو انهن جي ويجهو ٿيو ته انهن کي سندس نالو، شال الله عليه وسلم، جا نعرا هڻندي ٻڌو. پوءِ انهن جي گفتگو غور سان ٻڌي، پوءِ انهن مان هڪ چيو؛ 'اهو تمام گهڻو تعجب جي ڳالهه آهي ته الله سبحانه وتعاليٰ پنهنجي مخلوق کي پنهنجو ويجهو دوست بڻايو، ۽ ابراهيم الله سبحانه وتعاليٰ جو ويجهو دوست هو. ٻئي چيو؛ جيڪو آيت کان وڌيڪ حيران ڪندڙ آهي، و ڪلما الله موسيٰ تڪليما ۽ الله سڌو سنئون حضرت موسيٰ عليه السلام سان ڳالهايو -قس. النسا'/4؛ 164- جڏهن ته ٻيا چون ٿا؛ جڏهن ته عيسيٰ الله سبحانه وتعاليٰ جو ڪلام ۽ سندس روح آهي، ٻين اهو به چيو؛ انهيءَ دوران، آدم کي الله سبحانه وتعاليٰ پاڪ ڪري ڇڏيو آهي. پوءِ هو انهن سان ملڻ لاءِ ٻاهر آيو ۽ انهن کي سلام ڪيو، پوءِ چيو؛ 'مون توهان جي ڳالهه ٻڌي ۽ حيران ٿيس ته ابراهيم الله جو ويجهو دوست هو، ۽ بيشڪ هو هو، موسيٰ اهو هو جنهن سان سڌو سنئون ڳالهائيندو هو ۽ بيشڪ هو هو، ۽ عيسيٰ سندس روح ۽ سندس ڪلام هو ۽ بيشڪ هو هو، ۽ آدم الله سبحانه وتعاليٰ کيس چونڊيو هو ۽ بيشڪ هو هو، ڄاڻو ته مان حبيب الله آهيان - الله جو پيارو ماڻهو - ۽ ڪو به غرور ناهي، مان قيامت جي ڏينهن حمد جي جهنڊي جو کڻندڙ آهيان جيڪو آدم ۽ ان کان پوءِ نبين کي کڻندو ۽ ڪو به غرور ناهي، ۽ مان قيامت جي ڏينهن پهريون ڏيندڙ ۽ شفاعت ڪندڙ آهيان ۽ ڪو به غرور ناهي، ۽ مان پهريون آهيان جيڪو جنت جي دروازي جي رسيءَ کي هلايو ۽ ڪو به غرور ناهي، پوءِ الله سبحانه وتعاليٰ ان جو دروازو کوليو ۽ مون کي اندر داخل ڪيو، مان مسلمانن جي غريبن سان گڏ داخل ٿيس ۽ ڪو به غرور نه هو، ۽ مان الله سبحانه وتعاليٰ جي نظر ۾ اڳين ۽ پوئين کان وڌيڪ عزت وارو آهيان ۽ ڪو به غرور ناهي.'