أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ

Esan digu [Nu'aim bin Hammad]-ek [Baqiyyah] [Bahir]-etik [Khalid bin Ma'dan]-ek ['Abdur Rahman bin 'Amr As Sulami] ['Utbah bin 'Abd As Sulami]-tik esan digu. Hark esan zien, eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunetako bat zela, gizon batek galdetu zion Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-i: Zein izan zen zure bizitzaren hasiera, Allahren Mezularia? Hark erantzun zuen: Nire amaordea Bani Sa'd bin Bakr-eko emakume bat zen garai hartan. Garai hartan, ni eta tribu horretako beste haur txiki bat abereak zaintzen ari ginen. Hornigairik ez genuelako ekarri, nire lagunari galdetu nion: Anaia, joan etxera eta eskatu gure amari hornigaiak. Orduan, nire anaia joan egin zen eta ni bakarrik geratu nintzen abereak zaintzen. Bat-batean, bi hegazti zuri etorri ziren arranoen antzera, eta batek besteari esan zion: Benetan bera al da?, erantzun zuen besteak: Bai! Orduan biek inguratu ninduten, tira egin eta zabaldu egin ninduten, gero sabela ireki zidaten, gero bihotza atera zidaten, ireki egin zuten eta bi puska beltz atera zituzten. Orduan, bietako batek bere lagunari esan zion: Eman elur-ura eta gero sabela garbitzeko erabiliko du. Orduan berriro esan zuen: eman ur freskoa. Eta bihotza garbitzen zidan. Orduan esan zuen: eman As Sakinah -lasaitasuna-! gero bihotzean bota zidan. Orduan, batek bere lagunari esan zion: josi ezazu! gero josi eta khatam nubuwah-rekin markatu zuen -profeten estalkia-. Orduan, batek bere lagunari esan zion: jarri balantza batean eta jarri bere mila pertsona balantza berean. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: garai hartan mila pertsona ikusi nituen nire gainean, beraz, beldur nintzen batzuk nire gainera eroriko ote ziren, orduan gizonak berriro esan zuen: bere jendea berarekin pisatuko balitz, zalantzarik gabe bere jendea baino astunagoa izango litzateke eta orduan biek utzi ninduten. Ala-ren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esan zuen: Oso beldurtuta nengoen, beraz, nire inudearengana joan nintzen korrika eta gertatu zitzaidana kontatu nion. Zerbait gerta zitekeelakoan zegoen, beraz, esan zuen: Babesa bilatzen dut Allah Subhanahu wa Ta'ala-rekin zuretzat. Gero, bere zaldia prestatu zuen joateko eta gamelu baten gainean jarri ninduen eta atzetik ibili zen nire amarengana iritsi arte, orduan esan zion: Bete dut nire gainean jarritako konfiantza eta zama, gero kontatu zion gertatu zitzaidana. Baina horrek ez zuen haserretu, izan ere, nire amak erantzun zion: Izan ere, ikusi nuen nire sabeletik atera berria zela, hain zuzen ere, Siriako tronua argitzen duen argia.