Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith
Hadith
Imam Darimi : 1
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُؤَاخَذُ الرَّجُلُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا كَانَ عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ
Eftir at hava sagt okkum [Muhammed bin Yusuf] frá [Sufyan] frá [Al Amasy] frá [Abu Wa`il] frá [Abdullah], segði hann; Ein maður kom til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og segði: Ó Rasulullah, verður onkur revsaður fyri tær ringu gerðirnar, teir framdu í fákunnutíðini? Ápostulin svaraði: Tann, sum uppførdi seg væl í sínum islamska tíðarskeiði, varð hann ikki revsaður fyri sínar ringu gerðir í fákunnutíðini, men tann, sum uppførdi seg illa - ónt - í sínum islamska tíðarskeiði, hann varð revsaður -fyri sínar syndir- antin fortíð ella framtíð.
Hadith
Imam Darimi : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
Tað hevur verið fráboðað okkum [Al Walid bin An Nadlr Ar Ramli] frá [Masarrah bin Ma'bad] - frá Bani Al Harith bin Abu Al Haram frá Lakhmin - frá [Al Wadliin], at ein maður kom til profetin sallallaahu alaihi Wasallam og segði: O Rasulullah, vit plagdu at vera eitt óvitandi fólk á tíðini, vit plagdu at vera eitt óvitandi fólk. átti børn, sum vóru glað, tá eg ringdi til hansara. Ein dagin ringdi eg til hansara og hann svaraði beinanvegin og fylgdi mær. Tá eg kom til ein familjubrunn, tók eg beinanvegin í hondina á honum og kastaði hann í brunnin, tað var endin á mínari tíð saman við honum. Hann kallaði 'O faðir mín, o faðir mín.' ' Allahs sendiboð græt, til tárini rann. Tá segði onkur, sum sat saman við manninum: tú hevur gjørt rasul keddan. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði við mannin: Lat hann vera tí hann spurdi um okkurt týdningarmikið, sum hann var framman fyri, so segði ápostulin við mannin: Endurtak søgu tína aftur, so endurtók hann søguna og ápostulin græt aftur til tárini rann, bleyt skeggið, so segði hann: fákunnu, tí byrja tínar gerðir við einum reinum nýggjum skiferi.
Hadith
Imam Darimi : 3
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُؤَدِّبِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ أَنَّ أَهْلَهُ بَعَثُوا مَعَهُ بِقَدَحٍ فِيهِ زُبْدٌ وَلَبَنٌ إِلَى آلِهَتِهِمْ قَالَ فَمَنَعَنِي أَنْ آكُلَ الزُّبْدَ لِمَخَافَتِهَا قَالَ فَجَاءَ كَلْبٌ فَأَكَلَ الزُّبْدَ وَشَرِبَ اللَّبَنَ ثُمَّ بَالَ عَلَى الصَّنَمِ وَهُوَ إِسَافٌ وَنَائِلَةُ قَالَ هَارُونُ كَانَ الرَّجُلُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا سَافَرَ حَمَلَ مَعَهُ أَرْبَعَةَ أَحْجَارٍ ثَلَاثَةً لِقِدْرِهِ وَالرَّابِعَ يَعْبُدُهُ وَيُرَبِّي كَلْبَهُ وَيَقْتُلُ وَلَدَهُ
Hevur sagt okkum [Harun bin Mu`awiyah] frá [Ibrahim bin Suleiman Al Mu`addib] frá [Al Amasy] frá [Mujahid], [fyrrverandi trælur mín] segði mær; at familja hansara legði eftir seg ein ílat, sum innihelt ost og mjólk, at ofra gudum sínum, segði hann; familja mín forbjóðaði mær at eta ost av ótta fyri hesum gudum; tá kom ein hundur, át ost og drakk mjólk og pissaði á standmyndirnar, nevniliga standmyndirnar av Iqaf og Nailah. Harun segði: í gomlum døgum av fákunnu, tá ið ein maður vildi ferðast, tók hann fýra steinar við sær, harav tríggir skuldu standa/upphalda pottin - ein grýtu/skip - og tann fjórði skuldi hann tilbiðja, venja hundin og drepa barnið.
Hadith
Imam Darimi : 4
حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ السَّامِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَصَبْنَا حَجَرًا حَسَنًا عَبَدْنَاهُ وَإِنْ لَمْ نُصِبْ حَجَرًا جَمَعْنَا كُثْبَةً مِنْ رَمْلٍ ثُمَّ جِئْنَا بِالنَّاقَةِ الصَّفِيِّ فَتَفَاجُّ عَلَيْهَا فَنَحْلُبُهَا عَلَى الْكُثْبَةِ حَتَّى نَرْوِيَهَا ثُمَّ نَعْبُدُ تِلْكَ الْكُثْبَةَ مَا أَقَمْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّفِيُّ الْكَثِيرَةُ الْأَلْبَانِ
Hevur sagt okkum [Mujahid bin Musa] hevur sagt okkum [Raihan Ibnu Said Eins og Sami] hevur sagt okkum ['Abbad Ibnu Manshur] frá [Abu Raja'], hann segði: í fákunnudøgum, tá vit funnu ein góðan stein, tilbóðu vit hann og um vit ikki funnu ein góðan, so colle. Síðani komu vit við einum shafi kameli, tá kamelurin var streymaður á honum, klemmdu vit mjólkina hjá honum til at vatna sandrúgvuna, sum vit høvdu savnað, síðani tilbóðu vit sandrúgvuna so leingi vit búðu á tí staðnum. Abu Muhammed segði: Shafi-kamelar eru kamelar, sum hava nógva mjólk.
Hadith
Imam Darimi : 5
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ قَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مَكْتُوبًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ وَيَحْمَدُونَهُ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيَتَأَزَّرُونَ عَلَى أَنْصَافِهِمْ وَيَتَوَضَّئُونَ عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ وَمَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَمُهَاجِرُهُ بِطَابَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ar Rabi'] hevur sagt okkum [Abul Ahwash] frá [Al Amasy] frá [Abu Salih], segði hann; [Ka'ab] segði; vit funnu tað skrivað: Muhammad Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, hann var ikki harður í talu síni, ikki harður í karakteri, tosaði ikki hart tá á marknaðinum, lønti ikki ilt við illum, men svaraði við at fyrigeva og fyrigeva, fólk hansara vóru fólk sum altíð gjørdu tahmid -lovandi høgt berrifc/ Allah- stríð, róstu teir Allah Subhanahu wa Ta'ala í hvørjum húsi, í sarongs í teirra miðpørtum, framdu ablutión við hvørjum limi í teirra ablutión, teirra bønarkall hoyrist á himlinum, teirra shaf undir kríggi er sum teirra shaf undir bøn, teirra røddir - tá ið lesa Koranina og gera hansara roth av Me dhikr - útflytingarstað er í thaabah - Medina - og ríki hansara er í Sýria.
Hadith
Imam Darimi : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّا لَنَجِدُ صِفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلْأُمِّيِّينَ أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي سَمَّيْتُهُ الْمُتَوَكِّلَ لَيْسَ بِفَظٍّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا صَخَّابٍ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ مِثْلَهَا وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَتَجَاوَزُ وَلَنْ أَقْبِضَهُ حَتَّى نُقِيمَ الْمِلَّةَ الْمُتَعَوِّجَةَ بِأَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْتَحُ بِهِ أَعْيُنًا عُمْيًا وَآذَانًا صُمًّا وَقُلُوبًا غُلْفًا قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ كَعْبًا يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Salih] hevur sagt mær [Al Laits] hevur sagt mær [Khalid Ibnu Yazid] frá [Sagdi Ibn Abu Hilal] frá [Hilal bin Usamah] frá ['Atha' bin Yasar] frá [Ibn Salam], at hann segði; vit uppdagaðu persónin hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam 'Ja, Vit hava sent teg sum vitni, gevara av góðum tíðindum og sum ávarandi', sum hjálpir Ummi, tú ert Mín tænari, Mín Sendiboð, Eg nevndi hann Al Mutawakkil, hansara røða var ikki harðlig og hansara lyndi var ikki tann harður í marknaðinum. ónd, men við at fyrigeva honum rættaðu vit eina trúgv, sum hevði víkt frá vitnisburðinum um, at eingin gud er til. hevur rætt til at verða tilbiðin umframt Allah Subhanahu wa Ta'ala, við hesum vitnisburði kunnu vit lata blind eygu upp, deyv oyru og lukkað hjørtu. [Áta bin Yasar] segði; [Abu Waqid Al Laitsi] segði mær, at hann hoyrdi [Ka’ab] eisini siga tað, sum Ibn Salam segði.
Hadith
Imam Darimi : 7
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ كَعْبٍ فِي السَّطْرِ الْأَوَّلِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَبْدِي الْمُخْتَارُ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَفِي السَّطْرِ الثَّانِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةُ الشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا وَلَوْ كَانُوا عَلَى رَأْسِ كُنَاسَةٍ وَيَأْتَزِرُونَ عَلَى أَوْسَاطِهِمْ وَيُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَأَصْوَاتُهُمْ بِاللَّيْلِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ كَأَصْوَاتِ النَّحْلِ
Hevur sagt okkum [Zaid bin Yusuf] hevur sagt okkum [Abu 'Awanah] frá [Abdul Malik bin Umair] frá [Dzakwan Abu Salih] frá [Ka'ab] at í fyrsta stykkinum er skrivað; Muhammed er sendiboð Allahs Subhanahu wa Ta'ala, og Mín útvaldi tænari, hansara tala er ikki harðlig, hansara lyndi er ikki hart, hann tosar ikki hart á marknaðarplássinum, hann lønar ikki ilt við óndskapi men svarar við fyrigeving og fyrigeving, hansara føðistað er í Mekka og hansara emigration er í Thadombahm í. Og í øðrum stykki stendur skrivað, Muhammed, sendiboð Allahs Subhanahu wa Ta'ala, fólk hansara eru fólk, sum altíð rósa Allah fyri alla dýrd, tey, sum hava eftirlit við sólini - fyri at vita bønartíðina - fremja bønina, tá ið tíðin kemur, sjálvt um tey eru á einum skitnum stað, bera sarong í miðjuni, vaska meg av øllum vasku, kunnu vera hoyrast í luftini sum býflugur - orsakað av teirra áhaldandi tilbiðjan og gráti -.
Hadith
Imam Darimi : 8
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَأَلَ كَعْبَ الْأَحْبَارِ كَيْفَ تَجِدُ نَعْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّوْرَاةِ فَقَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُولَدُ بِمَكَّةَ وَيُهَاجِرُ إِلَى طَابَةَ وَيَكُونُ مُلْكُهُ بِالشَّامِ وَلَيْسَ بِفَحَّاشٍ وَلَا صَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَافِئُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ سَرَّاءَ وَضَرَّاءَ وَيُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ يُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَيَأْتَزِرُونَ فِي أَوْسَاطِهِمْ يُصَفُّونَ فِي صَلَوَاتِهِمْ كَمَا يُصَفُّونَ فِي قِتَالِهِمْ دَوِيُّهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ كَدَوِيِّ النَّحْلِ يُسْمَعُ مُنَادِيهِمْ فِي جَوِّ السَّمَاءِ
Hevur sagt okkum [Mujahid biun Musa] hevur sagt okkum [Ma'n ibn 'Isa] hevur sagt okkum [Muawiyah bin Salih] frá [Abu Farwah] frá [Ibn 'Abbas] Radliyallahu'anhu, at hann spurdi Ka'ab Al Ahbar; Hvussu finnur tú persónin Rasulullah í Tóruni? , [Ka'ab] svaraði; vit funnu útav, at Muhammad bin Abdullah var føddur í Mekka, fluttur til Thaabah ella Medina, ríki hansara verður í Sýria, hann er ikki ein grimmur persónur, hann ger ikki harðan larm á marknaðarplássinum, hann lønar ikki ilt fyri ilt men fyrigevur og fyrigevur, fólk hansara rósar honum altíð. Tey rósa Allah Subhanahu wa Ta'ala um tað er í góðum ella ringum tíðum, tey æra altíð Allah Subhanahu wa Ta'ala í hvørjum sigri, tey vaska sínar ablutiónslimir, eru í sarongs í teirra miðju, tey stilla seg upp í bøn sum tey marsjera í kríggi, teirra røddir í teirra mosku eru sum ryk av býflugum í teirra mudzin ` røddin kann vera.
Hadith
Imam Darimi : 9
أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمِيثَمِيُّ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ لَيْسَ بِوَهِنٍ وَلَا كَسِلٍ لِيَخْتِنَ قُلُوبًا غُلْفًا وَيَفْتَحَ أَعْيُنًا عُمْيًا وَيُسْمِعَ آذَانًا صُمًّا وَيُقِيمَ أَلْسِنَةً عُوجًا حَتَّى يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ
Hevur sagt okkum [Haiwah bin Syuraih] hevur sagt okkum [Baqiyyah bin Al Walid Al Maitami] hevur sagt okkum [Buhair bin Sa'ad] frá [Khalid bin Ma'dan] frá [Jubair bin Nufair Al Hadlrami]; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tað er komin til tín ein sendiboð, sum hvørki er veikur ella dovin, -sendur at- vekja óansæð hjørtu, lata upp lukkað eygu og fáa deyv oyru at hoyra, rætta skeivar tungur, soleiðis at tað verður sagt; Tað er eingin gud, sum hevur rætt til at verða tilbiðin uttan Allah Subhanahu wa Ta'ala einsamallur.
Hadith
Imam Darimi : 10
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ إِلَيْهِ حَاجَةٌ فَمَشَى مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ قَالَ فَإِحْدَى رِجْلَيْهِ فِي الْبَيْتِ وَالْأُخْرَى خَارِجَهُ كَأَنَّهُ يُنَاجِي فَالْتَفَتَ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ كُنْتُ أُكَلِّمُ إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ أَرَهُ قَطُّ قَبْلَ يَوْمِي هَذَا اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيَّ قَالَ إِنَّا آتَيْنَاكَ أَوْ أَنْزَلْنَا الْقُرْآنَ فَصْلًا وَالسَّكِينَةَ صَبْرًا وَالْفُرْقَانَ وَصْلًا
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Yazid Al Hizami] hevur sagt okkum [Ishaq bin Sulaiman] frá ['Amr bin Abu Qais] frá [Atha], segði hann; Ein av fylgjarunum hjá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam hevði brúk fyri honum. Hann gekk við honum, til tá hann var komin inn í húsið og annar fóturin var inni og hin uttanfyri húsið, tað var sum um Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevði eitt prát við ein mann, eftir tað vendi hann sær og tosaði við vinmannin: Veitst tú hvønn eg tosaði við? Hann var ein eingil, sum eg ongantíð hevði sæð áður, eingilin bað Harra sín um loyvi at siga mær heilsan. Allah sigur: 'Ja, vit eru komin til tín ella sent niður Koranina sum avgerandi av málum og As Sakinah sum tolsemi og Al Furqon sum vegleiðara.
Hadith
Imam Darimi : 11
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَطِيَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيَّ يَقُولُ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لِتَنَمْ عَيْنُكَ وَلْتَسْمَعْ أُذُنُكَ وَلْيَعْقِلْ قَلْبُكَ قَالَ فَنَامَتْ عَيْنَايَ وَسَمِعَتْ أُذُنَايَ وَعَقَلَ قَلْبِي قَالَ فَقِيلَ لِي سَيِّدٌ بَنَى دَارًا فَصَنَعَ مَأْدُبَةً وَأَرْسَلَ دَاعِيًا فَمَنْ أَجَابَ الدَّاعِيَ دَخَلَ الدَّارَ وَأَكَلَ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَرَضِيَ عَنْهُ السَّيِّدُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّاعِيَ لَمْ يَدْخُلْ الدَّارَ وَلَمْ يَطْعَمْ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَسَخِطَ عَلَيْهِ السَّيِّدُ قَالَ فَاللَّهُ السَّيِّدُ وَمُحَمَّدٌ الدَّاعِي وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْمَأْدُبَةُ الْجَنَّةُ
Hevur sagt okkum [Mujahid bin Musa] hevur sagt okkum [Raihan Ibnu Said] hevur sagt okkum ['Abbad Ibnu Mansur] frá [Ayyub] frá [Abu Qilabah] frá ['Athiyah] at hann hoyrdi [Rabi'ah Al Jurasyi] siga; Profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam varð førdur og segði við hann, vinarliga lat eygu tíni sova, oyru tíni hoyra og hjarta títt hugsa. Hann mælti: tá síggja eygu míni, oyru míni hoyra, og hjarta mítt hugsar. Hann mælti; Eg fekk upplýsingar 'Tað er ein harri, sum byggir hús, síðani veitir veitslu, so sendir hann onkran at bjóða til veitsluna, tann, sum svarar kallinum hjá kallaranum og kemur inn í húsið og etur máltíðina, verður harrin nøgdur við hann.' Hinvegin, tann, sum ikki svarar kallinum hjá tí, sum ringir, og ikki kemur inn í húsið og ikki etur matin, so verður Meistarin illur við hann. Síðani segði hann: Meistarin er Allah Subhanahu Wa Ta’ala, tann, sum kallar, er Muhammed, húsið er islam, og maturin er himmalin.
Hadith
Imam Darimi : 12
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ وَمَعَهُ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَقْعَدَهُ وَخَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُكَلِّمُوكَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ ثُمَّ جَعَلُوا يَنْتَهُونَ إِلَى الْخَطِّ لَا يُجَاوِزُونَهُ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ جَاءَ إِلَيَّ فَتَوَسَّدَ فَخِذِي وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فِي النَّوْمِ نَفْخًا فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي رَاقِدٌ إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الْجِمَالُ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ حَتَّى قَعَدَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِهِ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَنَامَانِ وَإِنَّ قَلْبَهُ لَيَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا سَيِّدٌ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَتَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ قَالَ وَهَلْ تَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوهُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الرَّحْمَنُ بَنَى الْجَنَّةَ فَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ وَعَذَّبَهُ
Tað hevur verið fráboðað okkum [Al Hasan bin 'Ali] hevur sagt okkum [Abu Usamah] frá [Ja'far bin Maimun At Tamimi] frá [Abu Uthman An Nahdi], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fór til Batha' og við honum Ibn Mas'ud Alainlam Radliyallahu'anhu, síðani við Rasulullah I Mas'ud, so bað hann seta seg niður Ibn Mas'ud og gjørdi eina skilnaðarlinju fyri hann. Þa mælti hann: Far aldri af þessum stad, þvi at nockurir menn munu hitta þik ok mun þu eigi ræda vid þa, ok eigi munu þeir tala vid þik. Síðani helt Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fram við ferðini, har hann vildi. Síðani kom fólkið til skilnaðarlinjuna og tey fóru ikki yvir um hana, so fóru tey ímóti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Til um náttina kom hann til mín og fór at sova við at brúka lærið hjá mær sum kodda, og tá hann svav hoyrdi hann andadráttin. Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam svav á lærinum á mær, komu menn við vøkrum andlitum í øllum hvítum klæðum. Suffa, hvussu vøkur tey eru! So sat ein bólkur av teimum á odda fyri Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og ein annar bólkur við okkara síðu og teir søgdu við hvønn annan: vit hava ongantíð havt ein tænara, sum fekk eina gávu sum tað, sum varð givin profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam. Eyguni hjá hesum persóninum sova, men hjartað er vakið, ger eitt líknilsi fyri hann. Ja, hann er sum ein meistari, sum byggir eitt slott, so ger ein rætt og so bjóðar fólki at eta og drekka, so stígur fólkið upp til himmalin. Síðani vaknaði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam um tað mundið og hann segði við meg: veitst tú hvørjir teir eru? Tá svaraði eg: Allah Subhanahu wa Ta’ala og Hansara sendiboð vita betur. Þa mællti hann: þeir eru englar. Síðan mælti hann enn: veist tú, hvat analogiin er? Eg sagdi Allah Subhanahu wa Ta'ala og hans sendibodi sem vissi betur svaradi: Ar Rahman bygdi himmalin, kalladi svo -bjodi- tænara sina til sin, hver sem tekur vid ad fara inn i himmalinn og hver sem noktar tha mun hann refsa og pína hann.
Hadith
Imam Darimi : 13
أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ
Hevur sagt okkum [Nu'aim bin Hammad] hevur sagt okkum [Baqiyyah] frá [Bahir] frá [Khalid bin Ma'dan] hevur sagt okkum ['Abdur Rahman bin 'Amr As Sulami] frá ['Utbah bin 'Abd As Sulami] At hann segði teimum, og hann var ein av teimum, sum spurdi rasullah: Hvør var byrjanin á lívi tínum, o rasullah? Hann svarar: Fosturmóðir mín um tá var kona frá Bani Sa'd bin Bakr. Tá vóru eg og eitt annað lítið barn úr teirri ættini og seyða búføst. Av tí at vit ikki høvdu proviant við, bað eg vin mín: O beiggi mín, far heim og bið móður okkara um proviant. Síðani fór beiggi mín avstað og eg var einsamøll eftir at hyggja eftir alibrúkinum. Knappliga komu tveir hvítir fuglar sum ørnir, annar teirra segði við hin, er tað veruliga hann? Svara hinum; Ja! Sidan umkringdu teir tveir mig og togadu mig og breiddu mig ut, svo skeradu teir upp magann minn svo toku teir ut livur mina, skeradu hana upp og toku ut tvo svarta klumpar. Tá segði ein av teimum báðum við vin sín: Gev mær snjóvatn og so skal hann brúka tað til at vaska búkin. Síðani segði aftur: gev mær kølt vatn'. Og hann plagdi at vaska mítt hjarta. Tá segði hann: gev mær Sum Sakinah -ró-! Síðani stroyddi hann tað í hjarta mítt. Tá segði ein teirra við vinmannin: seyma hann upp! Síðani varð tað seymað og hann merkti tað við khatam nubuwah -hylja profetanna-. Tá mælti ein teirra við vin sín: set hann á ein skala og set túsund av fólki hansara á ein skala. Síðani segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: um tað mundið sá eg túsund fólk omanfyri meg so eg var bangin fyri nøkrum teirra fór at detta á meg, so segði maðurin aftur: um fólk hansara varð vigað við honum, so fór hann avgjørt at vera tyngri enn fólk hansara tá fóru tey bæði frá mær. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sagdi: Eg var mjog hrædd svo eg hljop til bleytu sjukrar minnar og eg sagdi henni fra thvi sem bara hafdi gerst mer. Hann var stúrin fyri, at okkurt fór at henda mær og so segði hann: Eg biði Allah Subhanahu wa Ta'ala um vernd fyri teg. Síðani fyrireikaði hann fjallið til at fara og seta meg á ein kamel og hann reið aftan á mær til vit komu til mammu mína, so segði hann við mammu mína: Eg havi framt tað mandat og byrðu, sum er lagt á meg, so segði hann mær, hvat var hent. Men tað ørkymlaði hann ikki, faktiskt svaraði mamma mín: Fyrr sá eg hann enntá, tá hann júst var komin úr mínum móðurlívi, nevniliga ljósið, sum skínur á trónuni í Sýria.
Hadith
Imam Darimi : 14
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَى الْأَرْضِ وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزِنْهُ بِرَجُلٍ فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ ثُمَّ قَالَ فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِمِائَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِأَلْفٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Imran] hevur sagt okkum [Abu Daud] hevur sagt okkum [Ja'far bin Utsman Al Qurasyi] frá [Usman bin Urwah bin Az Zubair] frá [pápa sínum] frá [Abu Dzar Al Ghifari] Radliyallahu'anhu, segði hann; Eg spurdi, o sendiboð Allahs, hvussu kanst tú vera vísur í, at tú ert profeturin? Profeturin svaraði: O Abu Dzar komu tveir einglar til mín, tá eg var í einum dali í Makkah. Annar teirra fer niður á jørðina og hin er millum himmal og jørð. Ein teirra segði við vin sín: er tað veruliga hann? Tá svaraði vinur hansara: ja! Tá segði hann aftur: so viga hann við onkrum, tá verði eg vigaður við tíggju fólkum og eg eri tyngri enn tey. Tá segði hann aftur: ’Viga hann við hundrað fólkum’, so varð eg vigaður og eg var tyngri enn tey. Tá segði hann aftur: ‘Vig so við túsund fólkum’, tá varð eg vigaður og eg var tyngri enn tey. Tá tyktist eg síggja teir støkka av snævurskygninum á vektini, tá segði ein av teimum báðum einglunum við vin sín: sjálvt um hann varð vigaður við øllum sínum fólki, so mundi hann enn vera tyngri enn teir.
Hadith
Imam Darimi : 15
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِيهِمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا رَحْمَةٌ مُهْدَاةٌ
Hevur sagt okkum [Ismail bin Khalil] hevur sagt okkum [Ali bin Mushir] hevur sagt okkum [Al Amasy] frá [Abu Salih], segði hann; Profeturin kallaði teir einaferð; O fólk, sanniliga eri eg miskunn og leiðari.
Hadith
Imam Darimi : 16
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ إِلَى أَهْلِي قَالَ هَلْ لَكَ فِي خَيْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ وَمَنْ يَشْهَدُ عَلَى مَا تَقُولُ قَالَ هَذِهِ السَّلَمَةُ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَأَقْبَلَتْ تَخُدُّ الْأَرْضَ خَدًّا حَتَّى قَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَشْهَدَهَا ثَلَاثًا فَشَهِدَتْ ثَلَاثًا أَنَّهُ كَمَا قَالَ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْبَتِهَا وَرَجَعَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى قَوْمِهِ وَقَالَ إِنْ اتَّبَعُونِي أَتَيْتُكَ بِهِمْ وَإِلَّا رَجَعْتُ فَكُنْتُ مَعَكَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Tharif] hevur sagt okkum [Muhammed bin Fudlail] hevur sagt okkum [Abu Hayyan] frá [Atha] frá [Ibn Umar] Radliyallahu'anhu, segði hann; thegar vid vorum med Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a ferd hittum vid beduin araba og eftir ad vid naerdum honum sagdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vid hann: hvar ferdu? Beduinarabarin svaraði: Eg vil hitta familjuna. Tá mælti ápostulin: vilt tú nakað gott? Hann svarar: hvat er gæði? Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam segði: nevniliga, tit vitna um, at tað er eingin gud, sum er verdur at tilbiðja uttan Allah Subhanahu wa Ta'ala og vitna um, at Muhammed Shallallahu Alaihi Wasallam er Hansara tænari og sendiboð. Beduinarabirinn mælti: so hvør kann prógva sannleikan í tí, sum tú segði? Profeturin svaraði: Salamah træið, soleiðis kallaði profeturin hann, meðan træið var á fjallakantinum, so nærkaðist træið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við at kloyva jørðina, til træið kom framvið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Ápostulin bað hann vitna tríggjar ferðir. Hann vitnaði eisini tríggjar ferðir sum Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði, síðani fór træið aftur til staðin, har tað vaks. Beduin-arabarin fór aftur til fólk sítt og segði; Um teir fylgja mær, so fari eg at taka teir við at hitta tykkara hátign -Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam-, um ikki fari eg aftur at hitta tykkara hátign og vera hjá tykkum.
Hadith
Imam Darimi : 17
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ
Hevur greitt okkum [Ubaidullah bin Músa] frá [Esa bin Abdul Malik] frá [Abu Az Zubair] frá [Jabir] Radliyallahu'anhu, segði hann; Eg for ut med Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam i ferd og thegar hann vildi lætta sig goymdi hann alltaf svo hann var ekki ad sjast. Um þann tima vorum vid i storum velli, þar sem engi voru tr eda lifsmerki og hann sagdi: O Jabir, tak vatn ur skipi þinu, ok latum okkur halda fram ferd okkar. Jabir segði, vit hildu fram at ganga til vit vóru burtur úr eygsjón. Knappliga vóru tvey trø við einum fjarstøðu uppá fýra alnir ímillum sín. Hann segði: Vinarliga nærkast trænum, bið hann tosa, hann skal svara, sig við hann 'kom til træið við síðuna av tær so eg kann sita aftanfyri tykkum bæði'. Træið nærkaðist - vinurin, træið við síðuna av honum - og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sat aftanfyri tey bæði, síðani fóru tey bæði trøini aftur á hvør sítt stað. Næst fóru vit upp á okkara fjøll, og sum um omanfyri okkum var ein fuglur, sum klæddi okkum, so avlurtaðu ein kona og barn hennara Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, segði hon; O Allahs sendiboð, mítt barn verður faktiskt órógvað av djevlinum tríggjar ferðir hvønn dag. Jabir segði; sidan tok Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam barnid og setti tad framan vid akfar sitt sidan sagdi hann; Far burtur, o fíggindi Allahs! Eg eri sendiboð Allahs. Ápostulin segði tað tríggjar ferðir. Síðani gav hann tað aftur til konuna. Tá vit komu aftur av ferðini, fóru vit framvið upprunaliga vegnum, og ein kona og barn hennara avlurtaðu okkum við tveimum seyðum, sum hon var í seyðahúsi. pá mælti hann; 'Ó Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, vinarliga tak ímóti hesi gávu frá mær, fyri tann skuld, sum sendi teg sanniliga, kemur djevulin ikki aftur.' ' Hann mælti: tak eitt og vend honum hitt aftur. Sidan heldum vid afram ferdina okkar og fuglarnir virdust vera ad dekka okkur, knapplega hljop einn kamelur burt, en thegar hann kom til tvær trælundir, boygdist hann strax nidur og nidur og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fangadi hann. Ápostulin bað fólkið: »Komið higar, fólk, hvør eigur henda kamel? So svaraðu fleiri ungir menn úr Ansarum; hann er okkara, o sendiboð Allahs, spurdi hann: hvat upplivir hann? Teir svaraðu; Vit vóru troytt av at ansa eftir honum í tjúgu ár og hann hevði nógv feitt - hann var blivin fittur - so vit vildu slakta hann og deila hann millum okkara børn, men hann rann undan okkum. Hann segði: »Okey, so sel mær tað bara. '. Teir svaraðu; »Á, ikki neyðugt, harri, men kamelin verður nóg mikið sum -gáva- til tín hátign. Profeturin segði; „Okey, um hann er mín so ver góður við hann, til hann doyr.“ Tá søgdu muslimarnir; O sendiboð Allahs, vit hava meira rætt til at boyggja seg til djórakongin, hann segði: Tað er ikki rætt hjá eini -veru- at boyggja seg til eina aðra -veru, um tað var loyvt so høvdu kvinnur loyvi at boyggja seg fyri monnum sínum.
Hadith
Imam Darimi : 18
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دُفِعْنَا إِلَى حَائِطٍ فِي بَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ فَدَعَاهُ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَقَالَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ
Hevur sagt okkum [Ya’la] hevur sagt okkum [Al Ajlah] frá [Adz Dzayyal bin Harmalah] frá [Jabir bin Abdullah] Radliyallahu’anhu segði hann; vit komu aftur av at ferðast saman við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Til vit komu til eina bygd Bani Najjar, var knappliga ein kamelur, sum forðaði fyri øllum, sum vildu inn í plantasjuna. Hetta varð fráboðað Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so hann kom til hansara og rópti kamelin. Kamelin kom og legði varrarnar á jørðina, til hann boygdi knøini framman fyri honum. Síðan segði hann: fá mær eitt band, so bant hann tað við bandinum og gav tað aftur til eigara sín. Síðan hugdi hann aftur og mælti: Eingin millum himins og jarðar men hann veit, at eg eri sanniliga sendiboð Allahs Subhanahu wa Ta’ala uttan tey, sum eru ólýðin; frá jinum og menniskjum.
Hadith
Imam Darimi : 19
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ بِابْنٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي بِهِ جُنُونٌ وَإِنَّهُ يَأْخُذُهُ عِنْدَ غَدَائِنَا وَعَشَائِنَا فَيُخَبَّثُ عَلَيْنَا فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَهُ وَدَعَا فَثَعَّ ثَعَّةً وَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ مِثْلُ الْجِرْوِ الْأَسْوَدِ فَسَعَى
Tað hevur verið fráboðað okkum [Al Hajjaj bin Minhal] hevur sagt okkum [Hammad bin Salamah] frá [Farqad As Sabakhi] frá [Said bin Jubair] frá [Ibn Abbas] Radliyallahu'anhu, at ein kvinna kom at bera barn sítt til Rassulullah Sallallahu's var Rasulullah Sallalahu 'Alaihi' Rasulullah a. geni, kemur geni altíð inn, tá vit eta døgurða og kvøldmat. okkum, og illgrunasamur okkum. 'Síðani bað Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og bað fyri honum. Síðani spýði hann og okkurt - sum ein svartur hvølpur - kom úr munninum og fór síðani avstað.
Hadith
Imam Darimi : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ الْآنَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Said] hevur sagt okkum [Yahya bin Abu Bakr Al 'Abdi] frá [Ibrahim bin Thahman] frá [Simak] frá [Jabir bin Samura] Radliyallahu'anhu hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Eg veit veruliga, at tað er ein steinur í Mekka, sum hann plagdi at heilsa mær við, áðrenn eg varð sendur. Eg veit tað veruliga nú'.
