Imam Malik : 1553

و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَهُوَ يَخْطُبُ وَهُوَ يَقُولُلَا تُكَلِّفُوا الْأَمَةَ غَيْرَ ذَاتِ الصَّنْعَةِ الْكَسْبَ فَإِنَّكُمْ مَتَى كَلَّفْتُمُوهَا ذَلِكَ كَسَبَتْ بِفَرْجِهَا وَلَا تُكَلِّفُوا الصَّغِيرَ الْكَسْبَ فَإِنَّهُ إِذَا لَمْ يَجِدْ سَرَقَ وَعِفُّوا إِذْ أَعَفَّكُمْ اللَّهُ وَعَلَيْكُمْ مِنْ الْمَطَاعِمِ بِمَا طَابَ مِنْهَا

ማሊክ ካብ ኣኮኡ [ኣቡ ሱሃይል ቢን ማሊክ] ካብ [ኣቡኡ] ከም ዝነገረኒ [ዑስማን ቢን ዓፋን] እናበለ ክሰብኽ ከም ዝሰምዐ፤ 'ንናይ ስራሕ ክእለት ዘይብላ ጓል ኣንስተይቲ ባርያ ኣይትጾር፡ እንተ ኣሸኪምካያ ምስ ብልዕታ ክትሰርሕ እያ።' ቆልዓ ብስራሕ ኣይትሸከሞ፡ እንተዘይረኺቡ ክሰርቕ ስለ ዝኾነ። ክብርኻ ሓልው፡ ኣላህ ክብረትካ ክሕሉ እዩ፡ ጽቡቕ መግቢ ድማ ክበልዕ እዩ'።