Doa Nabi di Qubbah (kemah); memohon janji dan perjanjian Allah
Imam Bukhari : 3659
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ بَدْرٍ اللَّهُمَّ إِنِّي أَنْشُدُكَ عَهْدَكَ وَوَعْدَكَ اللَّهُمَّ إِنْ شِئْتَ لَمْ تُعْبَدْ فَأَخَذَ أَبُو بَكْرٍ بِيَدِهِ فَقَالَ حَسْبُكَ فَخَرَجَ وَهُوَ يَقُولُ{ سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ الدُّبُرَ }
A bisa mi [Muhammad bin Ubaidullah bin Hawsyab] a bisa nos [Abdul Wahhab] a bisa nos [Khalid] for di ['Ikrimah] for di [Ibn Abbas] a bisa; E Profeta sallallaahu alaihi wasallam a resa durante e bataya di Badr: ‘O Allah, mi ta pidi Bo garantia i promesa. O Allah, si Bo ke Bo no ta wòrdu adorá’. Asina Abu Bakr a tene su skouder i a bisa; ‘Esei ta sufisiente’. Pues el a sali i a bisa -lesando e versíkulo-: ‘E grupo ei definitivamente lo wòrdu derotá i lo retirá patras’. -QS al-Qamar versíkulo 45-.