Imam Bukhari : 3656
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مَيْمُونٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُحَدَّثَ عَنْ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ أَنَّهُ قَالَ كَانَ صَدِيقًا لِأُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ وَكَانَ أُمَيَّةُ إِذَا مَرَّ بِالْمَدِينَةِ نَزَلَ عَلَى سَعْدٍ وَكَانَ سَعْدٌ إِذَا مَرَّ بِمَكَّةَ نَزَلَ عَلَى أُمَيَّةَ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ انْطَلَقَ سَعْدٌ مُعْتَمِرًا فَنَزَلَ عَلَى أُمَيَّةَ بِمَكَّةَ فَقَالَ لِأُمَيَّةَ انْظُرْ لِي سَاعَةَ خَلْوَةٍ لَعَلِّي أَنْ أَطُوفَ بِالْبَيْتِ فَخَرَجَ بِهِ قَرِيبًا مِنْ نِصْفِ النَّهَارِ فَلَقِيَهُمَا أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ يَا أَبَا صَفْوَانَ مَنْ هَذَا مَعَكَ فَقَالَ هَذَا سَعْدٌ فَقَالَ لَهُ أَبُو جَهْلٍ أَلَا أَرَاكَ تَطُوفُ بِمَكَّةَ آمِنًا وَقَدْ أَوَيْتُمْ الصُّبَاةَ وَزَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ تَنْصُرُونَهُمْ وَتُعِينُونَهُمْ أَمَا وَاللَّهِ لَوْلَا أَنَّكَ مَعَ أَبِي صَفْوَانَ مَا رَجَعْتَ إِلَى أَهْلِكَ سَالِمًا فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ وَرَفَعَ صَوْتَهُ عَلَيْهِ أَمَا وَاللَّهِ لَئِنْ مَنَعْتَنِي هَذَا لَأَمْنَعَنَّكَ مَا هُوَ أَشَدُّ عَلَيْكَ مِنْهُ طَرِيقَكَ عَلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ أُمَيَّةُ لَا تَرْفَعْ صَوْتَكَ يَا سَعْدُ عَلَى أَبِي الْحَكَمِ سَيِّدِ أَهْلِ الْوَادِي فَقَالَ سَعْدٌ دَعْنَا عَنْكَ يَا أُمَيَّةُ فَوَاللَّهِ لَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُمْ قَاتِلُوكَ قَالَ بِمَكَّةَ قَالَ لَا أَدْرِي فَفَزِعَ لِذَلِكَ أُمَيَّةُ فَزَعًا شَدِيدًا فَلَمَّا رَجَعَ أُمَيَّةُ إِلَى أَهْلِهِ قَالَ يَا أُمَّ صَفْوَانَ أَلَمْ تَرَيْ مَا قَالَ لِي سَعْدٌ قَالَتْ وَمَا قَالَ لَكَ قَالَ زَعَمَ أَنَّ مُحَمَّدًا أَخْبَرَهُمْ أَنَّهُمْ قَاتِلِيَّ فَقُلْتُ لَهُ بِمَكَّةَ قَالَ لَا أَدْرِي فَقَالَ أُمَيَّةُ وَاللَّهِ لَا أَخْرُجُ مِنْ مَكَّةَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ اسْتَنْفَرَ أَبُو جَهْلٍ النَّاسَ قَالَ أَدْرِكُوا عِيرَكُمْ فَكَرِهَ أُمَيَّةُ أَنْ يَخْرُجَ فَأَتَاهُ أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ يَا أَبَا صَفْوَانَ إِنَّكَ مَتَى مَا يَرَاكَ النَّاسُ قَدْ تَخَلَّفْتَ وَأَنْتَ سَيِّدُ أَهْلِ الْوَادِي تَخَلَّفُوا مَعَكَ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ أَبُو جَهْلٍ حَتَّى قَالَ أَمَّا إِذْ غَلَبْتَنِي فَوَاللَّهِ لَأَشْتَرِيَنَّ أَجْوَدَ بَعِيرٍ بِمَكَّةَ ثُمَّ قَالَ أُمَيَّةُ يَا أُمَّ صَفْوَانَ جَهِّزِينِي فَقَالَتْ لَهُ يَا أَبَا صَفْوَانَ وَقَدْ نَسِيتَ مَا قَالَ لَكَ أَخُوكَ الْيَثْرِبِيُّ قَالَ لَا مَا أُرِيدُ أَنْ أَجُوزَ مَعَهُمْ إِلَّا قَرِيبًا فَلَمَّا خَرَجَ أُمَيَّةُ أَخَذَ لَا يَنْزِلُ مَنْزِلًا إِلَّا عَقَلَ بَعِيرَهُ فَلَمْ يَزَلْ بِذَلِكَ حَتَّى قَتَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِبَدْرٍ
Na taʻu mai e [Ahmad bin Uthman] ia te aʻu [Shuraij bin Maslamah] na taʻu mai ia i matou [Ibrahim bin Yusuf] mai [lona tama] mai [Abu Ishaq] o lē na fai mai; Na taʻu mai e [Amru bin Maimun] ia te aʻu na ia faʻalogo ia [Abdullah bin Mas'ud] Radliallahu Anhu o loʻo talanoa e uiga ia Sa'ad bin Mu'adh; o Sa'ad sa avea ma uo mamae a Umayyah bin Khalaf, pe a sau Umayyah i Medina, e afe o ia e vaʻai ia Sa'ad, ma e faʻapena foʻi pe a sau Sa'ad i Meka, e afe o ia e vaʻai ia Umayyah. Ina ua mavae le malaga a le Avefeʻau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) i Medina, na alu atu ai Sa'ad bin Mu'adh e faia le 'umrah ona afe lea o ia e vaʻai ia Umayyah i Meka. Na fai atu Sa'ad ia Umayyah; 'Vaʻai i le tulaga mo sina taimi aua o le a ou alu e taamilo i le Maota.' Ona alu atu lea o ia ma ia i le aoauli ma la feiloaʻi ai ma Abu Jahl. Na fai mai Abu Jahl; ‘O Abu Safwan, o ai lenei tagata o faatasi ma oe?’. Fai mai Umayyah; ‘O Sa’ad lea’. Fai mai Abu Jahl ia Umayyah; ‘Aisea na e tuu ai o ia e faataamilo ma le saogalemu? E moni, ua e fesoasoani i le tagata na tuua lana tapuaiga ma ua e folafola atu foi e te fesoasoani ma fesoasoani. E moni, i le suafa o Allah, ana faapea e te le i ai ma Abu Safwan, semanu e te le mafai ona toe foi atu i lou aiga ma le saogalemu’. Ona fai atu lea o Sa’ad ia te ia i le si’itia o lona leo; ‘I le suafa o Allah, ana faapea na e taofia a’u mai le faataamilo, semanu ou te taofia oe mai le ui atu i le ala i Medina i se auala e sili atu ona faigata’. Fai atu Umayyah ia Sa’ad; ‘Aua le si’itia lou leo i luma o Abu Al Hakam aua o ia o le alii sili o tagata o lenei vanu - Mecca-’. Fai mai Sa’ad; ‘Tu’u mai i matou, Umayyah. I le suafa o Allah, ua ou faalogo i le Avefeau a Allah sallallaahu alaihi wasallam o fai mai; ‘e moni o le a tau i latou - o tagata Musalimi - ma oe’. Fesili atu Umayyah; ‘I Mecca?’. Tali atu Sa’ad; ‘Ou te lē iloa’. Na matuā ofo Umayyah i lenei mea. Ina ua toe foʻi atu i lona aiga, na ia fai atu ai; ‘O Umm Safwan e, ua e iloa le tala a Saʻad iā te aʻu?’ Na fesili lana avā; ‘O le ā lana tala iā te oe?’ Na fai atu Umayyah; ‘Na ia taʻutino mai na taʻu atu e Muhammad iā i latou o le a latou fasiotia aʻu’. Na ou fesili atu iā te ia; ‘O i Meka ea?’ Na ia tali mai; ‘Ou te lē iloa’. Ona fai atu lea o Umayyah; ‘I le Atua e, ou te lē tuua Meka’. Ina ua latalata mai le taua i Badar, na faapotopoto e Abu Jahl tagata ma alaga atu; ‘Sauni a outou solofanua’. I lenā taimi, na musu Umayyah e alu ese. Ona sau lea o Abu Jahl iā te ia ma fai atu; ‘O Abu Safwan e, o oe o le popolega o tagata. E te leʻi alu ese e ui lava o oe o le taʻitaʻi o tagata o Meka. O le a latou mulimuli i lau faʻataʻitaʻiga o le lē alu ese’. Sa faaauau pea ona uunaʻia o ia e Abu Jahl seʻia oo ina fai atu Umayyah; ‘Afai e te faamalosia aʻu, i le Atua e, o le a ou faʻatauina le kamela sili ona lelei i Meka’. Ona fai atu lea o Umayyah i lana avā; ‘O Umm Safwan, sauni a’u mea’ai.’ Na fai atu lana ava ia te ia; ‘Ua galo ia te oe le tala a lou uso mai Yathrib?’. Na fai atu Umayyah; ‘Leai. Ou te le auai atu ia i latou vagana ai sina taimi.’ Ina ua alu ese o ia, e le’i taofi Umayyah i se mea ae na o le nonoa o lana kamela. Ma sa faaauau pea ona ia uuina lana kamela seia oo ina fasiotia o ia e Allah i le malae o le taua i Badr.