इमाम बुखारी : 3656

حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مَيْمُونٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُحَدَّثَ عَنْ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ أَنَّهُ قَالَ كَانَ صَدِيقًا لِأُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ وَكَانَ أُمَيَّةُ إِذَا مَرَّ بِالْمَدِينَةِ نَزَلَ عَلَى سَعْدٍ وَكَانَ سَعْدٌ إِذَا مَرَّ بِمَكَّةَ نَزَلَ عَلَى أُمَيَّةَ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ انْطَلَقَ سَعْدٌ مُعْتَمِرًا فَنَزَلَ عَلَى أُمَيَّةَ بِمَكَّةَ فَقَالَ لِأُمَيَّةَ انْظُرْ لِي سَاعَةَ خَلْوَةٍ لَعَلِّي أَنْ أَطُوفَ بِالْبَيْتِ فَخَرَجَ بِهِ قَرِيبًا مِنْ نِصْفِ النَّهَارِ فَلَقِيَهُمَا أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ يَا أَبَا صَفْوَانَ مَنْ هَذَا مَعَكَ فَقَالَ هَذَا سَعْدٌ فَقَالَ لَهُ أَبُو جَهْلٍ أَلَا أَرَاكَ تَطُوفُ بِمَكَّةَ آمِنًا وَقَدْ أَوَيْتُمْ الصُّبَاةَ وَزَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ تَنْصُرُونَهُمْ وَتُعِينُونَهُمْ أَمَا وَاللَّهِ لَوْلَا أَنَّكَ مَعَ أَبِي صَفْوَانَ مَا رَجَعْتَ إِلَى أَهْلِكَ سَالِمًا فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ وَرَفَعَ صَوْتَهُ عَلَيْهِ أَمَا وَاللَّهِ لَئِنْ مَنَعْتَنِي هَذَا لَأَمْنَعَنَّكَ مَا هُوَ أَشَدُّ عَلَيْكَ مِنْهُ طَرِيقَكَ عَلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ أُمَيَّةُ لَا تَرْفَعْ صَوْتَكَ يَا سَعْدُ عَلَى أَبِي الْحَكَمِ سَيِّدِ أَهْلِ الْوَادِي فَقَالَ سَعْدٌ دَعْنَا عَنْكَ يَا أُمَيَّةُ فَوَاللَّهِ لَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُمْ قَاتِلُوكَ قَالَ بِمَكَّةَ قَالَ لَا أَدْرِي فَفَزِعَ لِذَلِكَ أُمَيَّةُ فَزَعًا شَدِيدًا فَلَمَّا رَجَعَ أُمَيَّةُ إِلَى أَهْلِهِ قَالَ يَا أُمَّ صَفْوَانَ أَلَمْ تَرَيْ مَا قَالَ لِي سَعْدٌ قَالَتْ وَمَا قَالَ لَكَ قَالَ زَعَمَ أَنَّ مُحَمَّدًا أَخْبَرَهُمْ أَنَّهُمْ قَاتِلِيَّ فَقُلْتُ لَهُ بِمَكَّةَ قَالَ لَا أَدْرِي فَقَالَ أُمَيَّةُ وَاللَّهِ لَا أَخْرُجُ مِنْ مَكَّةَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ اسْتَنْفَرَ أَبُو جَهْلٍ النَّاسَ قَالَ أَدْرِكُوا عِيرَكُمْ فَكَرِهَ أُمَيَّةُ أَنْ يَخْرُجَ فَأَتَاهُ أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ يَا أَبَا صَفْوَانَ إِنَّكَ مَتَى مَا يَرَاكَ النَّاسُ قَدْ تَخَلَّفْتَ وَأَنْتَ سَيِّدُ أَهْلِ الْوَادِي تَخَلَّفُوا مَعَكَ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ أَبُو جَهْلٍ حَتَّى قَالَ أَمَّا إِذْ غَلَبْتَنِي فَوَاللَّهِ لَأَشْتَرِيَنَّ أَجْوَدَ بَعِيرٍ بِمَكَّةَ ثُمَّ قَالَ أُمَيَّةُ يَا أُمَّ صَفْوَانَ جَهِّزِينِي فَقَالَتْ لَهُ يَا أَبَا صَفْوَانَ وَقَدْ نَسِيتَ مَا قَالَ لَكَ أَخُوكَ الْيَثْرِبِيُّ قَالَ لَا مَا أُرِيدُ أَنْ أَجُوزَ مَعَهُمْ إِلَّا قَرِيبًا فَلَمَّا خَرَجَ أُمَيَّةُ أَخَذَ لَا يَنْزِلُ مَنْزِلًا إِلَّا عَقَلَ بَعِيرَهُ فَلَمْ يَزَلْ بِذَلِكَ حَتَّى قَتَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِبَدْرٍ

मला [अहमद बिन 'उथमान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शुराइज बिन मस्लामा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इब्राहिम बिन युसुफ] यांच्याकडून सांगितले, त्यांच्या वडिलांकडून, [अबू इशाक] यांच्याकडून, ज्यांनी म्हटले: मला ['अमर बिन मायमून] यांनी सांगितले की त्यांनी ['अब्दुल्ला बिन मस'उद] यांना ऐकले (अल्लाह त्याच्यावर खुशाल होवो) सा'द बिन मु'आध यांच्याबद्दल सांगितले की सा'द उमाय्या बिन खलाफ यांचे निकटचे मित्र होते; जेव्हा जेव्हा उमाय्या मदीना येत असे, तेव्हा तो सा'द यांना भेटायचा, आणि त्याचप्रमाणे जेव्हा जेव्हा सा'द मक्का येत असे, तेव्हा तो उमाय्या यांना भेटायचा. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मदीनाला स्थलांतर केल्यानंतर, सा'द बिन मुआध उम्रा करण्यासाठी निघाले आणि मक्कात उमाय्या यांना भेटण्यासाठी थांबले. सा'दने उमाय्याला सांगितले, "थोड्या वेळासाठी इथे थांब, कारण मी अल्लाहच्या घराभोवती तवाफ करणार आहे." मग ते दुपारी त्याच्यासोबत बाहेर गेले आणि दोघेही अबू जहलला भेटले. अबू जहल म्हणाला: 'अरे अबू शफवान, हा तुझ्यासोबत कोण आहे?' उमाय्या म्हणाली: 'तो सआद आहे.' अबू जहलने उमाय्याला म्हटले: 'तू त्याला सुरक्षितपणे तवाफ का करू देतोस? खरंच, तू त्या माणसाला मदत केली आहेस ज्याने आपला धर्म सोडला आहे, आणि तू त्याला सहाय्य व पाठिंबा देण्याचे वचनही दिले आहेस.' अल्लाहची शपथ, जर तू अबू शफवानसोबत नसलास, तर तू सुरक्षितपणे आपल्या कुटुंबाकडे परत येऊ शकणार नाहीस." तेव्हा सा'दने त्याला उच्च आवाजात म्हटले: "अल्लाहची शपथ, जर तू मला तवाफ करण्यापासून रोखलास, तर मी नक्कीच तुला मदीना जाणाऱ्या मार्गावर खूपच कठोरपणे अडवून ठेवीन." उमय्याने सा'दला म्हटले: "अबू अल-हकाम यांच्या उपस्थितीत आपला आवाज उंच करू नकोस, कारण तो या दऱ्यातील (मक्का) लोकांचा नेता आहे." सा'द म्हणाला: "आम्हाला एकटे सोड, हे उमय्या. अल्लाहची शपथ, मी खरोखरच अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले आहे: 'खरोखरच, ते (मुसलमान) तुमच्याशी लढतील.' उमाय्याने विचारले: 'मक्कामध्ये?' सा'दने उत्तर दिले: 'मला माहीत नाही.' यामुळे उमाय्या खूप घाबरला. तो आपल्या कुटुंबाकडे परत आला तेव्हा त्याने म्हटले; "अम्मु शफवान, तुला माहित आहे का सादने मला काय सांगितले?". त्याच्या पत्नीने विचारले; "त्याने तुला काय सांगितले?". उमाय्याने म्हटले; "त्याने दावा केला की मुहम्मदने त्यांना सांगितले आहे की ते मला ठार मारतील". मी त्याला विचारले; "हे मक्कामध्ये होणार आहे का?". त्याने उत्तर दिले, "मला माहिती नाही." मग उमाय्या म्हणाला, "अल्लाहची शपथ, मी मक्का सोडणार नाही." बद्रची लढाई जवळ येताच अबू जहलने सैनिकांना एकत्र करून ओरडले, "तुमची वाहने तयार करा." त्या वेळी उमाय्याला बाहेर जाण्याची इच्छा नव्हती. म्हणून अबू जहल त्याच्याकडे गेला आणि म्हणाला, "अरे अबू शफवान, लोकांचे लक्ष तुझ्यावरच असेल. तू निघत नाहीस, जरी तू मक्काच्या लोकांचा नेता असलास. ते तुझ्याच पावलावर पाऊल ठेवतील आणि तेही निघणार नाहीत." अबू जहल त्याला सतत आग्रह करत होता, तोपर्यंत शेवटी उमय्या म्हणाला, "जर तू मला भाग पाडलेस, तर अल्लाहची कसम, मी मक्कातील सर्वात उत्तम उंट विकत घेईन." मग उमय्याने आपल्या पत्नीला म्हटले, "अम्मु शफवान, माझे प्रवासाचे सामान तयार कर." त्याच्या पत्नीने त्याला विचारले, "तुम्ही विसरले का की यात्रिबमधील तुमच्या भावाने काय म्हटले होते?" उमाय्याने उत्तर दिले, "नाही. मी त्यांच्यासोबत जास्त काळ राहणार नाही." जेव्हा तो निघाला, तेव्हा उमाय्या कुठेही थांबला नाही, फक्त त्याने आपला ऊंट बांधला. आणि तो आपला ऊंट धरूनच राहिला, जोपर्यंत अल्लाहने त्याला बद्रच्या रणभूमीवर ठार केले.