Imam Malik : 1300

حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَأُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةٍ بِكْرٍ فَأَحْبَلَهَا ثُمَّ اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا وَلَمْ يَكُنْ أَحْصَنَ فَأَمَرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ فَجُلِدَ الْحَدَّ ثُمَّ نُفِيَ إِلَى فَدَكَ

Malik e gosin [Nafi’] mɛ é ɖɔ nú mì ɖɔ [Shafiyah bint ‘Ubaid] ɖɔ n’i ɖɔ gbè ɖokpo ɔ, hwenu e [Abu Bakar As Siddiq] mɔ nya ɖé bɔ é ɖóxó xá kannumɔ nyɔnu e kpó ɖò ɖyɔvǐ jí kaka jɛ hwenu e é mɔ xò é ɖé é ɔ, nya ɔ yí gbè nú nǔwiwa tɔn lɛ, é na bo ma tlɛ ko wlí alɔ ǎ ɔ. Abu Bakr ka ɖegbe ɖɔ è ni bla ɛ, bɔ enɛ gudo ɔ, è nya ɛ yi Fadak’.