Imam Malik : 1300

حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَأُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةٍ بِكْرٍ فَأَحْبَلَهَا ثُمَّ اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا وَلَمْ يَكُنْ أَحْصَنَ فَأَمَرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ فَجُلِدَ الْحَدَّ ثُمَّ نُفِيَ إِلَى فَدَكَ

[НафигӀалдаса] Маликица дида бицана [Шафия бинт ГӀубайдица] жинда бицун букӀанин цо нухалъ [Абу Бакар Ас Сиддикъ] лъимер гьабизегӀан жеги яслъун йикӀарай лагъ чӀужугӀаданалъулгун жинсияб гьоркьоблъи гьабурав чиясда дандечӀараб мехалъ, гьев чияс жиндирго ишазе мукӀурлъанин, росасе ун гьечӀониги. Гьеб мехалъ Абубакарица амру гьабуна гьев вухьизе ва хадуб Фадакъалде витӀизе.