Rasulullah bangun di waktu subuh dalam keadaan tidak memiliki air. Allah ta’ala kemudian menurunkan ayat tayamum

Imam Bukhari : 334

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى لَوْ أَنَّ رَجُلًا أَجْنَبَ فَلَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا أَمَا كَانَ يَتَيَمَّمُ وَيُصَلِّي فَكَيْفَ تَصْنَعُونَ بِهَذِهِ الْآيَةِ فِي سُورَةِ الْمَائِدَةِ{ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا }فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ رُخِّصَ لَهُمْ فِي هَذَا لَأَوْشَكُوا إِذَا بَرَدَ عَلَيْهِمْ الْمَاءُ أَنْ يَتَيَمَّمُوا الصَّعِيدَ قُلْتُ وَإِنَّمَا كَرِهْتُمْ هَذَا لِذَا قَالَ نَعَمْ فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِد الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَمَرَّغُ الدَّابَّةُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَصْنَعَ هَكَذَا فَضَرَبَ بِكَفِّهِ ضَرْبَةً عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَضَهَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا ظَهْرَ كَفِّهِ بِشِمَالِهِ أَوْ ظَهْرَ شِمَالِهِ بِكَفِّهِ ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَفَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍوَزَادَ يَعْلَى عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَنِي أَنَا وَأَنْتَ فَأَجْنَبْتُ فَتَمَعَّكْتُ بِالصَّعِيدِ فَأَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْنَاهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا وَمَسَحَ وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ وَاحِدَةً

Al à dit che [Mohammed bin Salam] al à dit; al à informât [Abu Muawiyah] di [Al Amasy] di [Syaqiq] al à dit; O ai cjatât une volte cun Abdullah bin Mas’ud e [Abu Musa Al Asy’ari]. Alore Abu Musa al i disè: ‘Se cualchidun al sperimentave il junub e nol cjapave aghe par un mês, al fasarès il tayamum e al prearès? E ce pensis di chest verset dal Surah Al Maidah verset 6: '-Dopo no cjapis aghe, duncje preâ su une buine - nete - tiere'? Abdullah, ‘Se a vessin vût une clemence in cheste materie, al podarès jessi che intal futûr se un di lôr al si fâs frêt cu la aghe al fasarà tayammum cu la tiere’. Syaqiq al domandà, ‘No ti plâs chest probleme par vie di chel fatôr?’ Lui al rispuindè: ‘Sì’. Alore Abu Musa al disè; “No vevis mai sintût [’Ammar] dî a Umar: ‘O Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al à mandât me par un compit, o jeri junub e no ai cjapât aghe. Duncje o sburtavi par tiere come un animâl che al sburtave. Dopo o ai contât chest al Profete, e al à dit: ‘In realtât al è avonde par te se tu fâs chest’. Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al colpè il palm de man par tiere e lu scuindè, daspò al sfrutà la part posteriôr de man diestre cul palm de man çampe, o la part posteriôr de man çampe cul palm de man diestre, daspò al sfrutà la muse. Abdullah al disè; “No savês che Umar nol acete la opinion di ‘Ammar?’ [Ya’la] al à zontât di [Al Amasy] di [Shaqiq], ‘O jeri cun Abdullah e Abu Musa. [Abu Musa] al disè alore; 'No vevis sintût lis peraulis di ['Ammar] a Umar 'Invezit, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à mandât me e tu, daspò o ai sperimentât il junub e o ai sburtât par tiere. Dopo o cjatìn il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam che i lu conte. Lui po dopo al disè: ‘In realtât tu puedis fâ chest’. Po dopo al colpè lis sôs mans par tiere, daspò si asciugà la muse e lis sôs mans une volte.