Imam Malik : 1103
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُأَنَّ أَفْلَحَ أَخَا أَبِي الْقُعَيْسِ جَاءَ يَسْتَأْذِنُ عَلَيْهَا وَهُوَ عَمُّهَا مِنْ الرَّضَاعَةِ بَعْدَ أَنْ أُنْزِلَ الْحِجَابُ قَالَتْ فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ عَلَيَّ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي صَنَعْتُ فَأَمَرَنِي أَنْ آذَنَ لَهُ عَلَيَّ
Iwe, a üreniei pwe Aflah, pwiin Abu Al Qu’ais a mochen chuuri. Abu Al Qu’ais emon chon fiti ewe mwich, ei a fis mwirin ewe annukun hijab a feitiw. Aisyah a apasa, ‘Ua mwitir pinei an epwe tolong, me mwirin an Rasulullah a feito, ua muttir ereni met ua keran fori. Mwirin a allúkú ngeniei ai upwe mut ngeni an epwe chuuriei.’