Imam Malik : 1103
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُأَنَّ أَفْلَحَ أَخَا أَبِي الْقُعَيْسِ جَاءَ يَسْتَأْذِنُ عَلَيْهَا وَهُوَ عَمُّهَا مِنْ الرَّضَاعَةِ بَعْدَ أَنْ أُنْزِلَ الْحِجَابُ قَالَتْ فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ عَلَيَّ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي صَنَعْتُ فَأَمَرَنِي أَنْ آذَنَ لَهُ عَلَيَّ
Malikengandik [Ibnu Shihab]-engandik [Urwah bin Zubair]-engandik [Aisyah] Ummul Mukminin-engandik esan zidan, eta honek jakinarazi zion Aflah-ek, Abu Al Qu'ais-en anaiak, berarekin elkartu nahi zuela. Abu Al Qu'ais esne-osaba bat da, hijabaren agindua jaso ondoren gertatu zen hau. Aisyah-ek esan zuen: «Orduan sarrera ukatu nion, eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam etorri ondoren, berehala esan nion zer egin nuen. Gero, baimena emateko agindu zidan nirekin elkartzeko».