Kisah 'Abdurrahman bin 'Auf RA menangis saat dihidangkan makanan karena teringat pengorbanan Mus'ab bin 'Umair & Hamzah RA serta khawatir balasan kebaikannya disegerakan di dunia
Imam Bukhari : 3608
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ يَقُولُ عُدْنَا خَبَّابًا فَقَالَهَاجَرْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُرِيدُ وَجْهَ اللَّهِ فَوَقَعَ أَجْرُنَا عَلَى اللَّهِ فَمِنَّا مَنْ مَضَى لَمْ يَأْخُذْ مِنْ أَجْرِهِ شَيْئًا مِنْهُمْ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ وَتَرَكَ نَمِرَةً فَكُنَّا إِذَا غَطَّيْنَا بِهَا رَأْسَهُ بَدَتْ رِجْلَاهُ وَإِذَا غَطَّيْنَا رِجْلَيْهِ بَدَا رَأْسُهُ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نُغَطِّيَ رَأْسَهُ وَنَجْعَلَ عَلَى رِجْلَيْهِ شَيْئًا مِنْ إِذْخِرٍ وَمِنَّا مَنْ أَيْنَعَتْ لَهُ ثَمَرَتُهُ فَهُوَ يَهْدِبُهَا
Na taʻu mai e [Al Humaidi] ia i matou Na taʻu mai e [Sufyan] ia i matou Na fai mai [Al Amash]; Na ou faalogo ia [Abu Wa'il] o fai mai; Na matou asiasi atu ia [Khabbab] ma na ia taʻu mai ia i matou; Na matou malaga faatasi ma le Perofeta sallallaahu alaihi wasallam ma le faamoemoe mo le finagalo malie o Allah, ma ua matou maua se taui mai ia Allah. Ona i ai lea ia i matou o i latou na maliliu a o lei fiafia i se taui - i lenei lalolagi -, o nisi ia o i latou o Mus'ab bin Umair. , na fasiotia o ia i le malae taua o Uhud ma na o se fasi ie na ia tuua, ina ua matou faaaogaina e ufiufi ai lona ulu i le ie ona faaalia lea o ona vae ma ina ua matou mananao e ufiufi ona vae, ona faaalia lea o lona ulu. O lea na poloai mai ai le Avefeau a Allah sallallaahu alaihi wasallam ia i matou e ufiufi lona ulu i le ie a o matou ufiufi ona vae i laulaau ijhir. Ma i totonu ia i matou sa i ai foi i latou na seleseleina fua o a latou galuega - i lenei lalolagi - '.