Imam Malik : 928

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَنْ مُعَاذِ بْنِ سَعْدٍ أَوْ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍأَنَّ جَارِيَةً لِكَعْبِ بْنِ مَالِكٍ كَانَتْ تَرْعَى غَنَمًا لَهَا بِسَلْعٍ فَأُصِيبَتْ شَاةٌ مِنْهَا فَأَدْرَكَتْهَا فَذَكَّتْهَا بِحَجَرٍ فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَا بَأْسَ بِهَا فَكُلُوهَا

Миңа Мәликтән, [Нәфи]дән, [Әнсардан] [Мөәз бин Саадтан] яки Сәгъд бин Муәз: "Элеккеге кол Кәгъб бин Малик Сәлдә кәҗәләр көтә", - дип әйткәннәр. Аннары бер кәҗә үләргә җыенган иде, шуңа күрә ул аны таш белән чалган. Рәсүлүллаһтан (саллаллаһу галәйһи вәссәлам) бу хакта сорагач, ул: "Ярар, итне аша", - дип җавап биргән.