Imam Malik : 927
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ كَانَ يَرْعَى لِقْحَةً لَهُ بِأُحُدٍ فَأَصَابَهَا الْمَوْتُ فَذَكَّاهَا بِشِظَاظٍ فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَيْسَ بِهَا بَأْسٌ فَكُلُوهَا
A fen erenikem pwe Yahya seni Malik seni [Zaid bin Aslam] seni [Atha’ bin Yasar] a apasa, ‘Emon mwan Ansar seni Bani Harithah fan eu a mongo emon kamel mi milik lon ewe leenien Uhud, ewe kamel a malo tori a nielo ren efoch ira mi poon. Iwe, ra eisini Rasulullah usun ei, a pölüweni; ‘Ese wor ngawan, kopwe mongo ewe futuk’.