Imam Malik : 906
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُمَنْ حَلَفَ بِيَمِينٍ فَوَكَّدَهَا ثُمَّ حَنِثَ فَعَلَيْهِ عِتْقُ رَقَبَةٍ أَوْ كِسْوَةُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ وَمَنْ حَلَفَ بِيَمِينٍ فَلَمْ يُؤَكِّدْهَا ثُمَّ حَنِثَ فَعَلَيْهِ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ لِكُلِّ مِسْكِينٍ مُدٌّ مِنْ حِنْطَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ
A erenikem pwe Yahya seni Malik seni [Nafi’] seni [Aptullah] a apasa; ‘Iö a pwon fän akapel, mürin a apwönüetä ewe pwon, nge mürin a atai, epwe wisen angasa eman chon angang are üföüf engol aramas mi wöüngau. Iö a eäni eu pwon fän akapel, nge esap apwönüetä ewe pwon, mürin a atai, epwe wisen amongöni engol aramas mi wöüngau, nge eman me eman epwe angei eu föün wiich. Iwe, ren chokewe rese angei, repwe echikipin ülüngat rän’.