Imam Malik : 828

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ قُرَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ أَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِفَقَالَ إِنِّي أَجْرَيْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي فَرَسَيْنِ نَسْتَبِقُ إِلَى ثُغْرَةِ ثَنِيَّةٍ فَأَصَبْنَا ظَبْيًا وَنَحْنُ مُحْرِمَانِ فَمَاذَا تَرَى فَقَالَ عُمَرُ لِرَجُلٍ إِلَى جَنْبِهِ تَعَالَ حَتَّى أَحْكُمَ أَنَا وَأَنْتَ قَالَ فَحَكَمَا عَلَيْهِ بِعَنْزٍ فَوَلَّى الرَّجُلُ وَهُوَ يَقُولُ هَذَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَحْكُمَ فِي ظَبْيٍ حَتَّى دَعَا رَجُلًا يَحْكُمُ مَعَهُ فَسَمِعَ عُمَرُ قَوْلَ الرَّجُلِ فَدَعَاهُ فَسَأَلَهُ هَلْ تَقْرَأُ سُورَةَ الْمَائِدَةِ قَالَ لَا قَالَ فَهَلْ تَعْرِفُ هَذَا الرَّجُلَ الَّذِي حَكَمَ مَعِي فَقَالَ لَا فَقَالَ لَوْ أَخْبَرْتَنِي أَنَّكَ تَقْرَأُ سُورَةَ الْمَائِدَةِ لَأَوْجَعْتُكَ ضَرْبًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ فِي كِتَابِهِ{ يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْيًا بَالِغَ الْكَعْبَةِ }وَهَذَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ

Миңа Мәликтән [Габдел Мәлик бин Курайрдан] [Мөхәммәд бин Сириннан] ул болай дип риваять кылды: "Бер кеше [Гомәр бин Хаттаб] янына килеп: "Мин һәм юлдашым ике атта чабыштык, аннары ихрамда булганда бер боланга суктык. Бу турыда нәрсә уйлыйсыз?" – дип сорады. Гомәр янындагы кешегә: "Әйдәгез, бу вакыйга турында хөкем итәр өчен киңәшләшик!" – диде. Мөхәммәт бин Сирин: "Аннары алар икесе дә бер кәҗә штрафы түләп җәзаладылар." Сораучы китеп барды: "Ни өчен Мөэминнәрнең Әмире болан мәсьәләсендә башка берәү белән генә хөкем чыгара алмый?" – диде. Гомәр кешенең сүзләрен ишеткәч, аны чакырып алды һәм: "Син "Мәида" сүрәсен укыдыңмы?" – дип сорады. Теге кеше: "Юк", – дип җавап бирде. Гомәр тагын сорады: "Бу вакыйга турында минем белән киңәшләшкән кешенең кем икәнен беләсезме?" Теге кеше: "Белмим", – дип җавап бирде. Гомәр бин Хаттаб: "Белмим", – диде. «Әгәр син миңа «Мәидә» сүрәсен укыганыңны әйтсәң, мин сине суккан булыр идем», – диде. Шуннан соң Гомәр әйтте: «Аллаһ Тәгалә үз китабында болай ди: «Сезнең арагыздагы ике гадел кешенең – дөяләр, үгезләр, кәҗәләр, сарыкларның – Аллаһка якынрак килү өчен Кәгъбәгә китерелгән карары буенча, алар Хәрам җирендә суелып, итләре фәкыйрьләргә таратылган, хаҗ вакытында – Кәгъбәгә китерелгән...» – «Мәидә» сүрәсе, 95 нче аять. Бу кеше Әбдеррахман бин Әуф иде.