Ash-shabi'un adalah kelompok dari ahlul kitab yang membaca kitab zabur

इमाम बुखारी : 331

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ

[मुसद्दद] यांनी आम्हाला सांगितले की: [यह्या बिन सईद] यांनी मला सांगितले की: [औफ] यांनी आम्हाला सांगितले असे म्हणाले: [अबू राज़ा] यांनी [इमरान] यांच्याकडून आम्हाला सांगितले, ज्यांनी म्हटले: "एकदा आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत प्रवासावर होतो. आम्ही रात्री प्रवास केला आणि रात्रीच्या शेवटी झोपलो; प्रवाशासाठी त्यापेक्षा अधिक आरामदायी झोप कधीच नव्हती. सूर्याच्या उष्णतेनेच आम्हाला जागं केलं." आणि पहिले जाग आले फलाण्याला, मग मुलान्याला, मग एका माणसाला ज्याला अबू 'औफ यांनी ओळखले पण नंतर विसरले. आणि 'उमर इब्न अल-खत्ताब हे चौथे जागले. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या बाबतीत, जेव्हा ते झोपले, तेव्हा कोणीही त्यांना जाग करत नसे जोपर्यंत ते स्वतः जागे होत, कारण आम्हाला माहीत नव्हते की झोपेत त्यांच्यावर काय घडले. जेव्हा 'उमर जागे झाले आणि (जास्त झोपलेल्या) अनेक लोकांमध्ये काय घडत आहे ते पाहिले – आणि 'उमर हे धैर्यशील व संयमी माणूस होते – त्यांनी मोठ्याने तक्बीर म्हणायला सुरुवात केली आणि ती मोठ्याने म्हणतच राहिले, जोपर्यंत पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या कानावर 'उमर यांच्या तक्बीरचा आवाज आला आणि ते जागे झाले. ते जागे झाल्यावर लोकांनी त्यांना घडलेली घटना सांगितली. त्यावर त्यांनी सांगितले: "काही हरकत नाही, पुढे चालत राहा." मग तो पुढे निघाला आणि थोड्या अंतरावर थांबून वुजूसाठी एक चमचा पाणी मागितले, वुजू करून त्यांनी अजान दिली. मग ते लोकांबरोबर नमाज अदा करू लागले. नमाज संपल्यानंतर त्यांना आढळले की एक माणूस वेगळा राहिला होता आणि लोकांबरोबर नमाज अदा केली नव्हती. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी विचारले: "अरे अमुका, तुला गर्दीसोबत नमाज का नाही कापली?" त्या माणसाने उत्तर दिले, "मी इह्तियात (नमाजसाठी आवश्यक शुद्धी) अवस्थेत आहे आणि पाणी नाही." त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी सांगितले: "तू धूळ वापरू शकतोस." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी आपली यात्रा सुरू ठेवली आणि अखेरीस लोकांनी तहान लागल्याची तक्रार केली. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी अबू राज़ा' नावाच्या एका माणसाला—जरी 'औफ़' त्याचे नाव विसरला होता—आणि अली (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना आदेश दिला: "तुम्ही दोघे जा आणि पाणी शोधा." ते दोघे निघाले आणि एका उंटावर पाण्याची मशक घेऊन चालणाऱ्या स्त्रीला भेटले. त्यांनी तिला विचारले, "इथे पाणी कुठे आहे?" त्या स्त्रीने उत्तर दिले, "या परिसरात मी शेवटचे पाणी नुकतंच पाहिले आहे, आणि आम्हीही पाणी शोधायला निघालो आहोत." त्यांनी म्हटले, "मग तुम्ही पुढे चला." त्या महिलेने विचारले, "तुम्ही कुठे चाललात?" त्यांनी उत्तर दिले, "अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटायला." त्या महिलेने विचारले, "त्या माणसाला ज्याने धर्म सोडला आहे (शबीई)?" त्यांनी उत्तर दिले, "होय, तुम्ही त्याच माणसाबद्दल बोलत आहात." मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या दोन सोबती त्या स्त्रीसोबत पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटायला गेले. त्यांनी नुकतीच अनुभवलेली घटना सांगितली. तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: "तिला तिच्या उंटावरून उतरू द्या." मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पाण्याचा एक पात्र मागवला; त्यांनी ते पाणी त्या स्त्रीच्या पाण्याच्या मशकच्या तोंडात ओतले, मशक उघडत असताना गर्दीला ओरडून म्हणाले: "पाणी घ्या आणि जितके हवे तितके प्या!" मग लोकांनी त्यांच्या सवारांना पाणी दिले आणि जितके हवे तितके प्याले. शेवटी, त्यांनी विधिवत अशुद्ध अवस्थेत असलेल्या त्या माणसाला एक बादली पाणी दिले. त्यानंतर त्यांनी त्याला सांगितले: "जाऊन वुजू करा." ती महिला तिच्या पाण्याने काय केले जाते ते पाहत उभी होती. अल्लाहच्या शपथाने, त्या घटनेने तिला आणि आम्हालाही आश्चर्यचकित केले; आम्ही पाहिले की पाण्याची मात्रा पहिल्या वेळेच्या तुलनेत वाढली होती. त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: "तिच्यासाठी काही अन्न गोळा करा." म्हणून लोकांनी तिच्यासाठी खजूर, पीठ आणि सवीक (दूध व पिठाचे मिश्रण) या स्वरूपात अन्न गोळा केले. नंतर ते अन्न एका कापडात बांधले; त्यांनी त्या महिलेला वाहनावर चढवले आणि अन्न तिच्या समोर ठेवले. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्या स्त्रीला म्हटले: 'तुला माहीत आहे ना, आम्ही तुझ्या पाण्याचा एक थेंबही घेतला नाही, तर अल्लाहनेच आम्हाला प्यायला दिले.' ती स्त्री मग आपल्या कुटुंबाकडे परतली, आणि त्यांनी तिला विचारले, 'अरे फलाणशी, इतकी उशीर का झाली?' त्या स्त्रीने उत्तर दिले, 'एक चमत्कार! मला दोन पुरुष भेटले, त्यांनी मला शाबी'ई नावाच्या एका माणसाला भेटायला नेले, आणि त्या माणसाने असे-असे केले. अल्लाहची शपथ, त्याने या सर्वांमध्ये सर्वात आश्चर्यकारक (असाधारण कृत्य करणारा) काम केले आहे." त्या महिलेने हे सांगताना आकाशाकडे किंवा आकाशात आणि पृथ्वीच्या मध्ये बोट दाखवत आपले मधले आणि तर्जनी बोट वर करून इशारा केला. याचा अर्थ असा की तिने साक्ष दिली की तो अल्लाहचा खरा प्रेषित होता. त्या क्षणापासून मुसलमानांनी त्या स्त्रीचे बहुदेववाद्यांपासून नेहमीच रक्षण केले आणि तिचे घर किंवा निवासस्थान नष्ट केले नाही. एक दिवस त्या स्त्रीने आपल्या लोकांना म्हटले, 'मला वाटत नाही की ते लोक तुम्हाला जाणूनबुजून एकटे सोडत आहेत. 'तुम्हाला इस्लाम स्वीकारायचे आहे का?' म्हणून तिच्या लोकांनी तिचे म्हणणे मानले आणि इस्लाम स्वीकारले." अबू अब्दुल्ला म्हणाले, "'शबीई' म्हणजे एक धर्म सोडून दुसरा धर्म स्वीकारणे." तर अबू अलीया म्हणाले, "'अश-शबीऊन' हे ग्रंथवाद्यांमधील एक गट आहेत जे स्तोत्रांचा ग्रंथ वाचतात."