Imam Malik : 758

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَمَنْ سَاقَ بَدَنَةً تَطَوُّعًا فَعَطِبَتْ فَنَحَرَهَا ثُمَّ خَلَّى بَيْنَهَا وَبَيْنَ النَّاسِ يَأْكُلُونَهَا فَلَيْسَ عَلَيْهِ شَيْءٌ وَإِنْ أَكَلَ مِنْهَا أَوْ أَمَرَ مَنْ يَأْكُلُ مِنْهَا غَرِمَهَاو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ مِثْلَ ذَلِكَ

ეს მომიყვა მალიკისგან [იბნ შიჰაბისგან] [საიდ ბინ მუსაიაბიდან], რომელმაც თქვა: "ვინც აქლემს მიჰყავს დასაკლავად თათავუ, მაშინ აქლემი კინაღამ კვდება, ამიტომ ის დაკლავს მას. თუ ის ნებას რთავს, რომ დაკვლა შეჭამონ ხალხმა, მაშინ სხვას არ ევალება, თუ ბრძანებს. მაშინ ის ვალშია“. მითხრა მალიკისგან [ცაურ ბინ ზაიდ ად დილიდან] [აბდულა ბინ აბასისგან] როგორც ზემოთ.