Imam Malik : 705

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَالْمُحْصَرُ بِمَرَضٍ لَا يَحِلُّ حَتَّى يَطُوفَ بِالْبَيْتِ وَيَسْعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَإِذَا اضْطُرَّ إِلَى لُبْسِ شَيْءٍ مِنْ الثِّيَابِ الَّتِي لَا بُدَّ لَهُ مِنْهَا أَوْ الدَّوَاءِ صَنَعَ ذَلِكَ وَافْتَدَى

Jahja mi rozprával od Malika od [Ibn Šihába] od [Salima bin Abdullaha] od [Abdullaha bin Umara], ktorý povedal: „Človek, ktorý je postihnutý chorobou, by nemal vykonávať tahallul, kým nevykoná tawaf a sa’í medzi Safou a Marwou. Ak je nútený nosiť určité oblečenie alebo užívať lieky na svoju chorobu, mal by tak urobiť a potom zaplatiť fidju.“